محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )

102

تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )

باب هيجدهم : در ادويهء كلف و بهق و برص و وشم و نمش و برش و خيلان و قلع آثار جلد ؛ باب نوزدهم : در مضيّقات و مطيّبات فرج و ملذذات جماع و آنچه مخصوص است به زنان و مسوحات قضيب ؛ باب بيستم : در ذكر خواص غريبه و آثار عجيبهء بعضى از ادويه كه از اسرار اطباء و حكماى ما تقدم است ؛ باب بيست و يكم : در ذكر بعضى از ادويهء معمول حكماى هندى كه به لغت ايشان رساين نامند و آنچه بدان مناسب است ؛ باب بيست و دوّم : در ذكر بعضى از ادويه كه مخصوص معالجهء چهارپايان است از كتب بيطره نقل شده ؛ باب بيست و سوم : در قلع آثار و رنگهاى لباس و رفع چربى و امثال آن و آنچه به آن متعلق است ؛ باب بيست و چهارم : در دستور معالجهء طيور كه بزوره نامند .