قاسم بن يوسف ابو نصرى هروى
276
ارشاد الزراعه ( فارسى )
محافظت نمودن بيوت نحل كه حضرت جلال احديت در كلام قديم خود از اين معنى خبر مىفرمايد كه و اوحى ربك و الهام فرستاد پروردگار تو الى النحل بسوى زنبوران عسل يعنى در دلشان افكند ان اتخذى آنكه فراگيريد من الجبال از شكاف كوهها بيوتا خانههاى مسدس متساوى آراسته بحسن صنعت و صحت قسمت و من الشجر و از ميان درختان نيز خانه گيريد يعنى در كوه و شجر جاى كنيد وقتى كه صاحبى و مالكى نداشته باشيد و مما يعرشون و خانه گيريد از آنچه مردمان بنا مىكنند يعنى مالكان شما چون كندو و غير آن اما عسل طبيعت وى گرم و خشك است سرد مزاج را نيكوست گرم مزاج را بد است مصلح وى ترشى است . از شهد لطيف خوش پاكيزهء خوشطعم * هرچند كنم وصف بسى خوش تر از آن است قاعده چنان است كه چون خواهند خانه كليز را در زمستان بآفتاب برند در آخر عقرب نقل نمايند و در تابستان آخر حوت از آفتاب به سايه برند و اگر ضرورتى واقع شود كه در غير اين دو محل نقل بايد كرد شب درب خانه كليز را بسته قريب يك فرسخ دور برده و درب خانهء ايشان را بازنمايند و اگر كمتر از يك فرسخ برند خانهء قديمى خود را فراموش نمىكنند و تلاش خانهء قديمى خود مىنمايند و بدين واسطه اكثر ضايع مىشوند و اگر خواهند كه از آنجا نيز نقل نمايند باز شب درب خانهء ايشان را بسته بهرجا خواهند برند و آنجا كه جهت ايشان ترتيب مىنمايند از هر خانه تا خانهء ديگر سه ذرع فاصله گذاشته سر در پس سازند جهت آسانى آمد و شد ايشان و اگر چنانچه در تابستان ملاحظهء سايه نكنند و ايشان را در آفتاب گذارند در ميانهء