قاسم بن يوسف ابو نصرى هروى
228
ارشاد الزراعه ( فارسى )
كم بار خواهد بود آنچه در جوز است بدين موجب است . توت توت - از ببدانه و خلنج محل پيوند آن دهم جوز است قاعده آنست كه نوچه بهارى كه بهارخانه است از جانب آفتاب كه پوست آن پخته شده باشد برداشته از موضعى اگر خواهند كه بموضعى ديگر برند در روى مالى كه نم داشته پيچيده برند و پيوند را از ميان نوچه مذكور از هر پنك كه رسيده باشد برداشته ملاحظه نمايند كه دل وى به تمام از روى چوب برداشته شود و هر پنك كه دل آن بر نوچه بماند اعتبار ندارد و بايد كه پنك را از سر نوچه كه بر قاعده رسيده و پايان نوچه كه تازه نيست ، برندارند كه بدگير است و اگر چنانچه پيوند نمايند و سبز شود آن درخت كمبار خواهد بود و بتجربه دهاقين چنين معلوم نمودهاند و پنك اصلى را بر نهال رسيده و يا بر شاخ درختى پيوند نمايند كه نازك بوده باشد و اگر درخت را بلند پيوند نمايند زود در بار آيد و ليكن هرچند پيوند به زمين نزديكتر باشد مناسب است جهت آنكه درخت آن بار بسيار آورد و پنجهدار شود بدين طريق كه بسر كارد بر شاخه درخت و يا نهال رسيده دو الف بجانب شمال كشيده ملاحظه نمايند كه سر كارد به چوب نرسد و آنكه الف بجانب شمال مىكشند ، بواسطه آن است كه در محل تندى باد شمال نوچه پنك كه نازك است شكسته نشود و بر هر جانب ديگر از نهال يا شاخه درخت كه پيوند نمايند از تندى باد شمال مىشكند و بعد از آن چون دو الف بجانب شمال كشند چوب را خم نموده و به ناخن جاى پنك ترتيب نموده و در هر الف دو پنك در پوست چوب درآورده پنك بالا را بجانب بالا و پنك پائين را بجانب پايان ميل دهند چنانچه از زخم كارد گذشته جهت خود جاى پيدا سازد و طاسمهء توت يا بيد كه باريك باشد بر روى هر الف پيچيده سرشاخ را از محلى كه پيوند نمودهاند يك وجب گذاشته شكنند كه زور به پيوند نمايند و اصلا نبرند كه نهال آب ريشه بسرشاخ دواند و پيوند زود سبز شود و اگر ببرند از همان بريده خشكى پيدا كرده و پيوند نقصان يابد ، چون