قاسم بن يوسف ابو نصرى هروى

210

ارشاد الزراعه ( فارسى )

زعفران زعفران - كه به عربى جاوى گويند گرم و خشك است ، دل را قوت دهد و مصلح عفونت بدن باشد ، اما مضعف معده است ، مصلح وى باديان رومى . جالينوس حكيم دردسر و خواب آرد ، ريشى كه محكم شده باشد يا زخمى رسيده باشد نرم كند . شعر تا زعفران از گلشن فردوس رسيده * صدگونه از او فائده عشرتيان است زمين آن را پل نموده بسر بيل كشه زنند و پياز آن را در ميان يك وجب فاصله گذاشته بقرار جريب سه خروار آخر ميزان كارند و آب دهند و اگر زمين بسيار باشد از عقب عوامل در كشه شديار بشرح صدر فاصله گذاشته كارند . فاما پياز را دانه دانه ساخته هر دانه بيك پوست آورند و اگر چنانچه مع پوست‌ها و يا آنكه بىپوست كارند پياز ضايع مىشود و در سال اول انبار آن از خاك‌روبه كوچه است و سال دوم انبار گاو با خاك‌روبه كوچه مخلوط ساخته در ميان آن ريزند كه اگر چنانچه اين دو سال به تمام انبار گاو دهند پيازها سوخته ضايع مىشود . ديگر هر سال در ميزان آب داده زمين آن چون زرد نم شود بسر ساوزنه كولش نموده خار و خاشاك كه در ميان آن سبز شده باشد ساو نمايند و ملاحظه نمايند كه در محل كولش نمودن پياز بسر ساوزنه نقصان نيابد و بعد از آن آنچه توانند انبار گاو دهند كه پياز زعفران زور بسيار مىطلبد و چون زور يابد زعفران خوب مىدهد و مشهور است كه انبار وى چنان مىبايد كه اگر پنج من سنگ در ميان زعفران‌زار اندازند در ميان انبار پنهان شود و بعد انبار گاو انبار ديگر ندهند كه پياز آن مىسوزد و آب دهند و گذارند كه چون