امرود امرود - سرد و خشك است ، معده و دل را قوت دهد اما قولنج آرد ، مصلح وى عسل يا زنجبيل پرورده است . جالينوس حكيم گويد كه شكم به‌بندد . پس از طعام خورند و تشنگى نيز ببرد . شعر بر صورت دل آمده امرود بگلشن * اين ميوه دل‌فيض دل اهل‌دلان است يك دفعه نهال از پاى جوش است كه از عروق درخت گيرند و نوچه دو ساله حاصل شده در حوت كاشته مىشود . جالينوس حكيم گويد كه چون پاى جوش را كارند و سبز شود اولى آن بود كه بموضع ديگر نقل كنند خوب روش مىكند و يك دفعه ديگر تخم آن را چون بكارند برويد و چون محافظت نمايند در يك سال در يك ذرع بلندتر شود و ليكن تخم آن را بايد كه سه روز در آب نموده در زمين معمور كارند و الا نرويد و درخت امرود درازعمرتر است از بعضى درختهاى ميوه‌دار و در زمين ريگ بوم خشك مىشود و چون آن را پيوند نمايند و هرساله انبار دهند ثمره خوب دهد و آب كمتر خواهد . بايد كه نهال آن را در آخر ماه كارند تا زود ببار درآيد و اگر در اول ماه كارند دير ببار درآيد و بتجربه چنين معلوم نموده‌اند و دفعه ديگر قلم است كه در حوت كارند و افلاطون حكيم گويد كه شاخه وى از درخت اصلى باشد و بدست شكنند بر وجهى كه بعضى از پوست درخت با آن شاخ جدا شود و چون بدين نوع كارند خوب سبز مىشود و مناسب آن است كه از آن موضع نقل كرده به موضع ديگر ببرند .