ترب ترب گرم و تر است طعام هضم كند و سده بگشايد غثيان كه دل‌شورا گويند آرد مصلح وى سركه است هركس ترب را بكوبد و آبش را سه بامداد بخورد تنش از گزنده ايمن بود . شعر از باغ جنان آمده تا ترب بگلشن * شد زينت هر سفره چه سلطان و چه خان است از سرخ خوارزمى و سفيد و سياه ، زمين آن را بطريق بادنجان پل نموده بذر را يك روز در آب نمايند و بر سر نم بقرار جريب پانزده استار دو دو كارند و محل كاشتن آن بهارى در ثور و تيرماهى اسد است و به چهار ماه مىرسد اما بذر آن را در زمين پرزور كارند و اگر زمين بىزور باشد انبار در گردن ترب نريزند كه سوراخ‌سوراخ مىشود و در پهلوى جويه تنك سازند كه مفيد است .