باب ششم در منافع افيون منافع افيون 1 ) امّا منافع او زياده از حدّ و « 1 » بيان است و لهذا چند هزار سال است كه اهل « 2 » مشرق و مغرب استعمال مىكنند و كسانى كه استعمال نمىكنند به مثابهء بهايم‌اند كه از نفع و ضرّ چيزها « 3 » غافل‌اند و عجب دانم كه بقعه‌اى از بقاع باشد خواه اهل مدرسه و خواه اهل خانقاه و خواه اصحاب دير « 4 » در زمان ما كه جمعى كثير استعمال آن مىكنند « 5 » و اگر نه كثرت منافع « 6 » آن مىبود ، با وجود تلخى و بوى بد و ديگر مضرّت‌هاى عاجل و آجل ، كى راغب مىشدند و اجلّ منافع او تسكين اوجاع ( است ) « 7 » از سر تا پا ، شربا و طلاء ، وقتى كه مادّه و سبب وجع ، حارّ و رقيق و قليل باشد در هرجا كه باشد « 8 » مثمر شفا است ؛ جهت آنكه به برودتى كه دارد تسكين حرارت مادّه مىنمايد و به تغليظى كه لازم

--> ( 1 ) . ل : - و ( 2 ) . ل : - اهل ( 3 ) . ل و آ : چيزها چيزى ( 4 ) . ل : خواه اهل مدر و خواه اصحاب و بر ( 5 ) . الف و آ : نكنند ( 6 ) . ل : + از استعمال ( 7 ) . ل ( 8 ) . ل و آ : + البتّه