عماد الدين محمود بن مسعود شيرازى

188

رساله افيونيه ( فارسى )

مندبغ : دباغت شده ، رجوع شود به اندباغ ، دباغت . مندفع : دفع شونده و دور شونده . ( لغت نامهء دهخدا ) مندمل : بهبود يافته . ( لغت نامهء دهخدا ) منصب : ريخته شده مانند آب و جارى شدن . ( لغت نامهء دهخدا ) منضج : آنچه خلط را قابل دفع سازد اعم از آنكه رقيق را غليظ كند چون خشخاش يا به عكس آن مانند طبيخ حاشا يا منجمد را نرم كند چون حلبه ( تحفه حكيم مومن به نقل از لغت نامهء دهخدا ) منطفى : خاموش . ( منتهى الارب ) منعدم : نيست و نابودشونده . ( لغت نامهء دهخدا ) منعنع : نعناع‌دار . ( لغت نامهء دهخدا ) منفذ : محل نفوذ ، سوراخ ريز . ( لغت نامهء دهخدا ) منفرك : سودن و پوست چيزى را گرفتن . ( لغت نامهء دهخدا ) منقّى : پاك و مبرّا . ( لغت نامهء دهخدا ) منوّم : خواب‌آور . ( لغت نامهء دهخدا ) منهزم : ويران . ( آنندراج ) موثّق : مطمئن و صادق . ( لغت نامهء دهخدا ) موخّر : آنچه در آخر مىآيد . ( لغت نامهء دهخدا ) مودّى : اداكننده . ( لغت نامهء دهخدا ) مورّمه : آماسيده و ورم كرده . ( ناظم الاطبّاء ) موضع : جايگاه . ( لغت نامهء دهخدا ) موقوف : مهلت داده شده . ( لغت نامهء دهخدا ) مهتدى : راه راست يافته . ( تكملة الاصناف ، ج 2 ، ص 702 ) مهلك : كشنده ، قاتل . ( لغت نامهء دهخدا ) مهم / مهمّه : بىآرام‌كننده و اندوهگين گرداننده . ( منتهى الارب ) مهيّج : هيجان آور . ( لغت نامهء دهخدا ) ناس : مردم . ( منتهى الارب ) نبات : گياه . ( منتهى الارب ) نسّاك : جمع ناسك ، پرهيزگاران . ( تكملة الاصناف ، ج 2 ، ص 725 )