عماد الدين محمود بن مسعود شيرازى

185

رساله افيونيه ( فارسى )

محاذات : موازات ، رويارويى ، برابرى ، مقابله . ( لغت نامهء دهخدا ) محافل : جمع محفل ، مجالس . ( لغت نامهء دهخدا ) محاوى : مجمع‌ها ، در بر گرفته‌ها ، فراهم شده‌ها ، مضمون‌ها . ( لغت نامهء دهخدا ) محتبس : حبس شده ، مسدود . ( لغت نامهء دهخدا ) محدّب : گوژپشت ، برآمده . ( لغت نامهء دهخدا ) محرق / محرقه : سوزاننده و آن دوايى را نامند كه به سبب قوّهء حرارت و نفوذ خود اجزاى لطيفه و رطوبات عضو را تحليل برد . ( لغت نامهء دهخدا ) محرّم : حرام شده از نظر شرعى . ( لغت نامهء دهخدا ) محرور : گرمازده ، آن كه وى را حرارت غلبه دارد . ( تكملة الاصناف ، ج 2 ، ص 617 ) به گرم مزاج هم گفته مىشود . ( لغت نامهء دهخدا ) محزون : اندوهگين . ( آنندراج ) محسوس : احساس شدنى . ( لغت نامهء دهخدا ) محلّل : تحليل برنده . ( لغت نامهء دهخدا ) محموم : تب‌دار . ( لغت نامهء دهخدا ) مخالطت : درآميختگى . ( لغت نامهء دهخدا ) مخدّر : دواى تخديركننده و زايل‌كننده حس و حركت . ( آنندراج ) مرارت : تلخى . ( لغت نامهء دهخدا ) مرارى : تلخى ، صفرائى . ( تكملة الاصناف ، ج 2 ، ص 678 ) مرطّب : تركننده . ( لغت نامهء دهخدا ) مرعى داشتن : نگاه داشتن ، حفظ كردن . ( لغت نامهء دهخدا ) مزج : آميختن ، آميزش . ( لغت نامهء دهخدا ) مزمن : طولانى ، آنچه در زمان زيادى به طول انجامد . ( لغت نامهء دهخدا ) مزيّت : چرب و آغشته به روغن . ( لغت نامهء دهخدا ) مسبت / مسبته : خواب‌آور . ( لغت نامهء دهخدا ) مستبعد : دورى جوينده . ( لغت نامهء دهخدا ) مسترخى : سست گشته . ( منتهى الارب ) مستعد : داراى استعداد و توانايى خاص . ( لغت نامهء دهخدا ) مستغرق : آنچه غرق شده باشد در چيزى . ( لغت نامهء دهخدا )