زعم : گمان بردن . ( آنندراج ) زكّى : پاك ، مبّرا . ( آنندراج ) زهومه : بوى ريم و چربش و رايحهء نامطبوع . ( منتهى الارب ) سانح شدن : اتفاق افتادن . سبات : خوابى است طويل ناطبيعى غرق مفرط كه به دشوارى بيدار شود ( اكسير اعظم ) سحق : سودن و سائيدن . ( منتهى الارب ) سخافت : شلى ، ناپختگى ، سبكى . ( منتهى الارب ) سخونت : گرم بودن و گرم گرديدن . ( منتهى الارب ) سريع الانحدار : به سرعت فرود آمده و ريخته شده . ( لغت نامهء دهخدا ) سطبر : ضخيم . ( آنندراج ) سعوط : دارو را اندر بينى چكاندن . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ، ج 3 ، ص 101 ) سفال : خزف ، لطيف‌ترين طبيعت خزف سرد و خشك بود جلا دهنده بود . خزف تنور و خزف سرطان بحرى مجفّف بود . ( اختيارت ، ص 144 ) خزف را به فارسى سفال گويند بسيار خشك و با اندك حرارت و ضماد اقسام او جهت ورم‌هاى نرم و قروح اعضاى يابس المزاج مثل غضروف . ( تحفهء حكيم ، ص 102 ) سفوف : داروى كوفته بيخته معجون ناكرده . ( منتهى الارب ) سمين : فربه . ( آنندراج ) سواد : سياهى . ( آنندراج ) سورت : تيزى ، حدت . ( لغت نامهء دهخدا ) سيلان : روان شدن آب و خون و مانند آن . ( آنندراج ) شارب : آشامنده ، آب نوشنده . ( منتهى الارب ) شبگير : حركت كردن مسافر قبل از صبح تا روز به منزل برسد ، راهى شدن پيش از سحر و بعد از نيم شب . ( لغت نامهء دهخدا ) شرذمه : گروه اندك . ( تكملة الاصناف ) شعور صقالبه : شعور الصقالب ، زعفران است . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ، ج 2 ، ص 141 ) شق كردن : برش دادن . ( آنندراج ) شقوق : جمع شق . گونه‌ها ، راه‌ها . ( آنندراج ) شواغل : جمع شاغله ، مشغول‌كننده‌ها . ( آنندراج )