تسخين : گرم كردن . ( منتهى الارب ) تسديد : ايجاد سده كردن تسعيط كردن : دارو اندر بينى چكاندن . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ، ج 3 ، ص 101 ) تسمين : فربه كردن . ( منتهى الارب ) تشميس : آفتاب دادن و به آفتاب خشك كردن . ( منتهى الارب ) تشهير : آشكارا كردن . ( منتهى الارب ) ، رسوا كردن كسى را . ( اقرب الموارد ) تصحيف : خطا كردن در قرائت . ( لغت نامهء دهخدا ) تصفيه : صاف و بىغش گردانيدن . ( لغت نامهء دهخدا ) تضميد كردن : آنچه از غليظ القوام كه مايع و نرم باشد بر عضو بمالند و ببندند . اعم از آن كه موم روغن داشته باشد يا نداشته باشد . و به عقيدهء صاحب الابنيه شمع مادهء همهء ضمادهاست . ( لغت نامهء دهخدا ) تعديل : برابر كردن چيز را به چيزى ، تسويه . ( لغت نامهء دهخدا ) تعريض : پهن نمودن چيزى ، گشاده و فراخ كردن . ( لغت نامهء دهخدا ) تعليق : درآويختن و بند كردن . ( لغت نامهء دهخدا ) تعويض : بدل كردن ، تبديل كردن ، تغيير دادن . ( لغت نامهء دهخدا ) در معنى ترك كردن موادّ مخدّر به صورت جايگزين كردن و تغيير دادن آن با مادّهء ديگر است . تعويق : بر درنگ داشتن و باز داشتن و مشغول كردن . ( منتهى الارب ) تغيّر : از حال بگشتن . ( آنندراج ) تفاهت : بىمزه بودن ، در خوردنىها آن طعام كه نه شيرين و نه ترش و نه تلخ باشد . ( لغت نامهء دهخدا ) تفتيح : گشادن ، بشكافيدن . ( لغت نامهء دهخدا ) تفحّص : پژوهش . ( صحاح الفرس ) تفريط : ضايع كردن ، عجز پيش آوردن در كارى و تقصير كردن در كارى . ( منتهى الارب ) تفه : تفه چيزى را گويند كه مزه او پيدا نباشد . ( ذخيره خوارزمشاهى ) تقبيح : زشت شمردن . ( ناظم الاطبّاء ) تقطير كردن : به دست آوردن مايع از بخار چيزى و چكانيدن . ( منتهى الارب ) تقيّد : خويشتن را بند كردن . ( منتهى الارب ) تقييد : قيد كردن و بند نمودن . ( غياث اللّغات ) و بازداشتن . ( منتهى الارب )