عماد الدين محمود بن مسعود شيرازى

169

رساله افيونيه ( فارسى )

خاتمه در جلاب اين حقير بعضى اوقات در ترك افيون مداومت به قهوه نمود بعد از آنكه آخر شد و ديگر پيدا نمىشد ، كوكنار به طريق متعارف معمول داشت و معده برهم مىزد و نفخ بسيار پيدا مىشد و اشتها ساقط ، به خاطر رسيد كه پوست خشخاش را با بعضى ادويهء مصلحه ممزوج ساخته بجوشاند بعد از تكرار وجوه استعمالات ، بر اين طريق قرار يافت كه ده مثقال خشخاش و پنج مثقال مغز بادام و نيم مثقال فلفل و نيم مثقال قرنفل و ربع مثقال مصطكى و ربع مثقال سنبل و ربع مثقال دارچينى و ربع مثقال جوز و قيراطى زعفران و پنج مثقال پوست خشخاش در صد مثقال آب بجوشانند تا هفتاد مثقال بماند و از آب گرم بياشامد . اين طريق بسيار خوب‌تر آمد و مضرّتى نرسانيد و فوايد و منافع بسيار دارد . تفصيل موجب ملال مىشود امّا صاحب حدس صناعى از استعمال آن در مواضع مفيد غافل نيست بلكه طريق استعمال به حسب امزجه و امراض بر او ظاهر است و بر عاقل ظاهر است و به رغمى كه اگر هزار وجه بيان كنند كه در هيچ كدام مهارت حاصل نمىكند و اللّه الموفّق و عليه التّكلان . تمام شد رسالهء افيونيهء محموديه در اواخر ذى الحجه سنهء تسع و تسعين و تسع مأيه ( 999 ) هجريه على يد صاحبها و كاتبها اى ابن سديد الحموى سالك الدّين محمّد ( سالك الدّين حموى )