عماد الدين محمود بن مسعود شيرازى
127
رساله افيونيه ( فارسى )
5 ) بزر البنج ازرق ( يك جزو ) 6 ) خربق ابيض ( يك جزو ) 7 ) فلفل ابيض ( يك جزو ) 8 ) افيون ( يك جزو ) 9 ) فرفيون ( دو جزو ) به عسل بسرشند و شربتى از قيراط « 1 » تا نيم درم ، قائم مقام ترياق كبير است و جميع منافع كبير از اين حاصل شود به امر اللّه تعالى « 2 » . برشعثاء مرموز كه ابو البركات ذكر كرده اين است : « 3 » نزديك است كه به شما رسيده باشد اين خبر « 4 » كه در زمين هند دو برادر كوچك مشابه در شكل مساوى در مقدارند « 5 » يكى از ايشان پسر حبشى و آن ديگر جوانى است رومى ، هر يك از آنها مقدارى معلوم و وزنى محدود و از تخم سپندان كوهى كه او را خداع الرّجال « 6 » گويند مقدار مساوى اوّل و از دموع جارى از ديدهء سياهان مثل وزن آن دواى اوّل بعد از آنكه بيندازند مقدارى را كه آن مقدار را اگر اضافه كنند به آن مساوى اوّل شود و از شعور صقالبه اگر چه در نواحى بلاد ايشان نمىرويد مقدارى كه نسبت آن به مقدار ثانى از قبيل نسبت مقدار دوم باشد به اوّل و از دوائى كه در شكنبهء گوسفند مىنهند به وديعت و آن را حافظ الاطفال گويند و از بيخ كوهى كه كيفيّت آن گرم است و فعل او در زبان آدم ضدّ فعل او است در ساير اعضا هر عضوى از اعضاى بدن ، و از بيخى كه بر آن دروغ بستهاند و خوشبو نيست هريك از اين دواها بگيرند مقدارى كه اگر اضافه كنند دو بار و در پنج ضرب كنند مساوى مقدار اوّل شود كه مفروض بود و چيزى كه نه از جمادات است و نه از حيوانات و مشترك است ميان نبات و حيوان در اتّخاذ شهر و اوطان او با برج است و با وجود غلظ مىگذرد بر مسام ضيق ، بعد از آن به وديعت بنهند جمله را در ظرفى كه باطن او املس باشد و سر او نيك بپوشند .
--> ( 1 ) . ل و آ : قيراطى ( 2 ) . ل و آ : - بامر اللّه تعالى ( 3 ) . ل و آ : ارشاد : در صفت برشعثا كه ابو البركات مرموز آورده است ترجمه آن اين است ( 4 ) . ل و آ : بسيار اين خبر رسيده باشد ( 5 ) . ل و آ : در قداند ( 6 ) . آ : خداعه الرجال