عماد الدين محمود بن مسعود شيرازى

119

رساله افيونيه ( فارسى )

فصل ششم در بعضى نسخ برشعثا كه خواصّ مذكوره مجملا و مفصّلا متعلّق است بدان . 1 ) فلفل سياه ( هفت درم ) 2 ) افيون ( هفت درم ) 3 ) برزالبنج سفيد ( پنج درم ) 4 ) زعفران ( دو درم ) 5 ) فرفيون ( يك درم ) 6 ) عاقرقرحا ( يك درم ) 7 ) سنبل الطّيب ( يك درم ) كوفته و بيخته با سه برابر مجموع ادويه ، عسل به قوام آورده ، بسرشند و در ظرف چينى يا نقره يا قلعى كنند و در آرد جو نهند يا در نخالهء جو شش ماه ، پس استعمال كنند . « 1 » نسخهء ديگر « 2 » : 1 ) فلفل سياه ( پنج مثقال ) 2 ) بزر البنج ( ده مثقال ) 3 ) افيون ( ده مثقال ) 4 ) عاقرقرحا ( چهار مثقال ) 5 ) زعفران ( چهار مثقال ) 6 ) فرفيون ( چهار مثقال ) 7 ) سنبل ( چهار مثقال ) بكوبند و ببيزند و با سه برابر عسل بسرشند و به دستور مذكور نگاه دارند . نسخهء ديگر « 3 » : 1 ) فلفل سياه ( ده جزو )

--> ( 1 ) . ل و آ : كوفته و بيخته با سه برابر مجموع ادويه سرشته در ظرف چينى يا نقره يا قلعى كنند و در آرد جو بنهند پس استعمال كنند ( 2 ) . ل و آ : فلفل سياه 5 مثقال بزر البنج ، افيون از هريك ده درم عاقرقرحا ، زعفران ، فرفيون ، سنبل الطيب از هريك بكوبند و . . . ( 3 ) . ل و آ : فلفل سياه ، فاشرا ، فرنجمشك ، گل بزر البنج از هريك ده جزو ، زعفران و زراوند طويل ، جنطيانا ، پياز عنصل مشوى در خمير مجفف در هوا از هريك يك درم بكوبند هفت جز و عاقرقرحا ، افيون ، سنبل ، ناردين از هريك دو جزو و جندبيدستر يك جز بكوبند نرم الخ ؛ در نسخهء ع حبّ الغار ، افيون و مر صافى هفت جزو بيان شده است .