يوسف بن محمد بن يوسف الطبيب الهروي

77

طب يوسفى ( جامع الفوائد ) ( فارسى )

كه شد ز صفراء واقع * بهتر ز شراب زِرك نبود دافع از اغذيه كر برنج تف داده خورى * ممزوج برب زرك باشد نافع صفت شربت زرك و ربّ شربت زرك و ربّ ان در علاج ضعف جكر كذشت اسهال دموى ببايد دانست كه اسهال و موى نيز مىباشد و آن منقسم مىشود به دو قسم كبدى كه آن را ذو سنطارياى كبدى كويند علامتش آنست كه اكثر در شب واقع شود و مقدارش بسيار بود و معوى كه كه ذو سنطارياى معوى كويند علامتش علامتش آنست كه بيشتر در روز واقع شود و مقدارش اندك بود علاج مشترك علاج مشترك ميان هر دو قسم آنست كه هر صباح پنج مثقال تخم خرفه تف داده شيره كشند و بده مثقال شربت صندل شيرين كرده و آبى كه يك مثقال انجبار نيمكوفته با پنج مثقال حب الآس در او جوشانيده باشند و صاف كرده اضافه نموده بدهند و غذا برنج ناشسته تف داده كشنيز خشك تف داده و قتق آب زرك با سماق يا چكيده جغرات كاو سحج سحج يعنى ريش روده علامتش ظاهر شدن خون باجابت طبيعت و درد حوالى ناف است رباعيه