عصارهء البنج عصارهء عوسج بود عصارهء شجرة الجوز بدل آن مرزنجوش بود عصارة الطراثيث سرد و خشك بود و قابض و بدل آن عصارهء قرط بود كه آن اقاقيا بود عصفور الشوك و عصفور السياح نيز گويند و آن طروعلوقطس است و گفته شد عضرس خطمى برى بود و گفته شد عضابه عصابه نيز گويند و آن ضب بود و گفته شد عضاة در لغت اسمى است كه صادر شده بر هر درختى كه خارناك بود مانند عوسج و قثاد و قرط و سدر و امثال آن عضل بهترين گوشت مواشى بود كه آن را بشيرازى شكك خوانند و زود هضم شود بواسطهء اعتدال رطوبت عصب كه با وى آميخته بود عطفل ضومران بود و گفته شد عطب قطن است و گفته شد عطارد سنبل رومى است و گفته شد در تحفه مىنويسد : بلغت اكسيريان روح توتياست و بعضى زيبق را به اين اسم مىخوانند