خواب و اگر در خانه دود كنند مار بگريزد و اگر با ظلف معز بسوزانند و سحق كنند و بر ريشها كه در اعضاى يابسة المزاج بود برافشانند نافع بود ظمنح اسم ثمر جودر است نزد عرب بقير و آن و غير آن ظيان ياسمين برى بود و به بربرى آنريز خوانند و به لفظى ديگر اريه و معنى آن غشية النار بود و نبات آن بيشتر در بيابانها و تلها بود مانند لبلاب بعضى پيچيده بود و گل وى ياسمين‌شكل بود و بر شاخهاى او خار بود مانند خار گل و بيشتر نبات وى با عليق بود و از وى جدا نتوان كرد و بيخ وى سياه و دراز بود و در فعل مانند خربق سياه بود بلكه حرارت وى زياده بود و گرم و خشك بود در چهارم چون بر عضوى نهند بسوزاند در حال مانند شيطرج و چون سحق كنند با سركه بر بهق سياه و سفيد طلا كنند زايل گرداند ليكن بايد كه دير رها كنند چون ضماد كنند بر عرق النسا عضو را ريش كند و بغايت نافع بود و چون بياشامند از وى چهار دانك در نيمى يا همچندان بسفايج و همچندان مقل ارزق دوازده مجلس خلط سودايى براند و دربو و عسر النفس را نافع بود و گل وى صداع سرد و رياح غليظ از سر دفع كند چون ببويند و روغن گل وى گرم و لطيف بود و محلل قوى بود سودمند بود جهت لقوه و فالج و عرق النسا و رعشه و همه مرضهاى سرد