الفصل الرَّابِعُ : في الرِّئَةِ و القَلبِ فصل چهارم : ريه و قلب أمّا الرِّئَةُ الف . ريه فَهي مُرَكَّبَةٌ من اللَّحمِ « 1 » علي لَونِ الوَردِ ، و من غَضارِيفِ قَصَبَةِ الرِّئَةِ ، و الشَّرائينِ النَّابِتَةِ من القَلبِ . و لَيسَ لَها في نَفسِها حِسٌّ ، أمّا « 2 » غِشاؤُهَا فَلَهُ « 3 » حِسٌّ قَلِيلٌ . و مَنفَعَتُها التَّرويحُ عن « 4 » الحَرارَةِ الغَريزيَّةِ الّتى في القَلبِ . « 5 » ريه اندامى است گُلىرنگ متشكل از گوشت ، غضروفهاى ناى ، و سرخرگهاى منشعب از قلب . اين اندام فاقد حس است ، اما پرده دور آن اندك حسى دارد . وظيفه ريه رساندن هواى خنك به قلب و معتدل نگاه داشتن حرارت غريزى موجود در آن است .

--> ( 1 ) . ب : لحم رخو . ( 2 ) . ب : و اما . ( 3 ) . ب : فلها . ( 4 ) . ب : من . ( 5 ) . ترويح قلب را نمىتوان در يك واژه معنا كرد ، لذا آن را بدين صورت ترجمه كرديم .