محمود بن محمد چغمينى خوارزمى ( مترجم : اسماعيل ناظم )

103

قانونچه في الطب ( فارسى )

الفصل الرّابع : في العَلاماتِ الدّالَّةِ علي أحوالِ بَدَنِ الإِنسانِ من جِهَةِ المِزاجِ فصل چهارم : علائمى كه از نظر مزاج بر حال بدن انسان دلالت دارند و هي علي أربَعَةِ « 1 » أقسامٍ : علائم مزاجى بر چهار گونه‌اند : فَم نها المَلمَسُ : 1 . حالات مختلف ملمس « 2 » كسى كه مىخواهد از حالات مختلف ملمس پى به مزاج شخص ديگرى ببرد بايد خود صاحب مزاج معتدل باشد . در نزد اين شخص ، در سرزمينهايى كه داراى آب و هواى معتدل هستند : - فَإِن انفَعَلَ اللّامِسُ المُعتَدِلُ « 3 » عنه - گرم بودن ملمس شخص دلالت

--> ( 1 ) . ب : ( اربعه ) ساقطة . ( 2 ) . ملمس در لغت به معناى محل لمس است ، اما در اصطلاح اطبا به آن قسمت از دست كه براى ملاحظه نبض بيمار گرفته مىشود گفته مىشود . ( 3 ) . ب : ( المعتدل ) ساقطة .