ماناطيس و فيثاغورس طبيب هفتاد سال زندگى كردند . مارينوس كه يك‌صد سال عمر نمود . چون اسقلبيوس دوم ظهور كرد ، در آراء قديم طبى مراجعه و مطالعه نمود و معتقد شد كه بايد رأى افلاطون را انتخاب كند . پس از وفات وى سه هزار نفر شاگرد از افراد خانواده‌اش بجاى گذارد كه بيگانه و طبيبى در ميان آنها نبود و آنها ابقراط فرزند ايراقليدس و ماغارينس و ارخس بودند . چند ماهى گذشته بود كه ماغارينس وفات كرد . ارخس هم بدنبال او رفت . بقراط تنها طبيب زمان خود بود كه مردى كامل و فاضل و وجودش ضرب المثل طبيب فيلسوف بود . چنان كار او بالا گرفت كه او را پرستيدند . اوست كه صنعت قياس و تجربه را تقويت و بسيار هم تقويت نمود و فرصت به كسى نداد كه از آن پيروى نكند و يا از آن انتقاد نمايد . به بيگانگان طب را نيز تعليم داد و آنها را مثل فرزندان خود دانست ، زيرا ترسيد كه طب از بين برود و از دنيا رخت بربندد . چنان كه عمل او در بابى كه بعدا مىآيد توضيح داده خواهد شد . 2