موطيمس و افلاطون اول طبيب و ابقراط اول فرزند غنوسيديقوس ( غنسيرقوس ) . چون مينس ظهور نمود ، در مقالات و نظرات متقدمين تامل و مطالعه كرد و بنظرش رسيد كه تجربه را نمىشود مناط عمل دانست . آن را تخطئه كرد و قياس را به آن ضميمه نموده و گفت : تنها به تجربه نمىتوان اتكاء نمود و بدون قياس خطر دارد . چون وفات نمود چهار شاگرد از او باقى ماند به اين شرح : قطرطس و امينس و سورانس و مثيناوس قديم . اين دسته معتقد بقياس و تجربه بودند و از آنها هم طب به كسانى منتقل شد كه از اين دسته تعليم گرفته بودند . وضع به همين منوال بود تا آنكه برمانيدس ظهور نمود . 2 1 برمانيدس « 1 » وى چهارمين طبيب از اطباء مشهور هشتگانه كه قبلا نام آنها برده شده است مىباشد . مدت عمر او چهل سال بود . قسمتى از عمرش دوران كودكى و تحصيل بود كه بيست و پنج سال به طول انجاميد و پانزده سال معلم كامل بوده است . از زمان وفات مينس تا ظهور برمانيدس هفتصد و پانزده سال فاصله است . در اين فاصله بين مينس و برمانيدس اطباء ذيل بوده‌اند : سمانس ، غوانس ، ابيقورس ، اصطفانس « 2 » ، انيقولس ، ساوارس « 3 » ، حوراطيمس ، فولوس ، سوانيديقوس ، ساموس ، منيثانوس دوم ، افيطافولون ، سوناخس ، سوياريوس و مامالس . چون برمانيدس ظهور كرد ، گفت : تجربه به تنهايى يا بضميمهء قياس موجب خطر است و آن را از برنامهء خود حذف نمود و فقط قياس را مناط عمل خود قرار داد . وى پس از وفات سه شاگرد از خود بجا گذارد بنامهاى زير :

--> ( 1 ) - Paermenides ( متولد 515 يا 510 ق . م ) . ( 2 ) - Stephanos ( 3 ) - Severus