ابن أبي أصيبعة ( مترجم : سيد جعفر غضبان )
197
عيون الأنباء في طبقات الأطباء ( فارسى )
بوده است ؟ او جواب داد : مسكن جالينوس پيوسته در محلى كه در وسط خاك روم واقع شده است بود . امروزه آنجا يكى از توابع روم مىباشد . يوسف بن دايه نوشت : حدود خاك روم در زمان جالينوس از شرق به حوالى رودخانهء فرات و قريهء معروف نغيا « 1 » ( نيقيه ، دهكدهاى از ولايت بورسا در شمال غربى تركيه آسيا كه اكنون ايزنيك « 2 » خوانده مىشود . بر كنار شرقى دهكدهاى به همين نام ؟ ) كه از مزارع شهر انبار ( از شهرهاى قديمى بر ساحل فرات كه نام ديگر آن فيروز شاهپور بود . بيرون اين شهر صومعه ماريونان بنام دير الغراب وجود داشت ) بود . اين قريه محل مهمات و انبار اسلحه و در حقيقت پادگان سپاهيان ايران و محل اجتماع آنها با سپاهيان روم و جايگاه مرزداران دو طرف بود . حد ديگر آن از طرف دجله به شهر دارا متصل بوده است . فقط گاهى بر اثر جنگ بين ايران و روم اين مرز كه بين دارا و رأس العين ( از شهرهاى شمال بين النهرين در خاك سوريه ) بود ، تغيير مىنموده است . حد فاصل و در حقيقت سرحد بين ايران و روم از شمال ارمنستان و از غرب مصر بود ، ولى گاهى اتفاق مىافتاد كه روميان بر مصر و ارمنستان غالب مىشدند . نظر باينكه جبرائيل غلبه روم را بعضى اوقات بارمنستان بيان كرده ، من ( ابن دايه ) آن را انكار كردم ، يعنى غلبه روم را بر ارمنستان منكر شدم ، مگر در يك مورد ، يعنى غلبه آنها فقط در محلى كه آن را به زبان رومى ارمنيانس ( ارمنستان ) مىگفتند اتفاق افتاد . روميان تا اين تاريخ مردم شهر ارمنيانس را ارمن ( ارمنى ) مىخوانند و غلبه آنها ( روميان ) فقط بر اين محل بود . اين محل ارتباطى به ارمنستان ندارد و صدق اين گفتار را ابو اسحق تأييد و دليلى آورده كه من نمىتوانم آن را رد نمايم و آن وجود نمدهاى ( فرش و گستردنى نگارين ) ارمنى است كه من در ارمنستان چنان نمدها نديدم . در نمدهاى مزبور نقش و نگار و صورت كنيزانى كه مشغول تفريح و خوشگذرانى و بازى و سرگرمىهاى رومى در يكى از باغات بوده مىباشند و آن نمدها علامات كشور
--> ( 1 ) - Nicaea ( 2 ) - Iznik