« با انعام بمردم شخص مستحق عنوان كريم مىگردد ؛ « با صفت وفا دوستى و برادرى دوام پيدا مىكند ؛ « با راستى برترى شخص محفوظ مىماند ؛ و به حسن تشخيص در امور مثلها زده مىشود ؛ « روزگار به انسان حكمت مىآموزد و هركس متوجه نقص دنيا شد ؛ زيادتى خواهد يافت از گذشت دقايق و ساعات آفات توليد مىشوند ؛ « با سلامتى لذت خورد و خوراك احساس مىگردد ؛ برخورد با ناراحتيها زندگى انسان تلخ گرديده و نعمت‌ها لذت‌بخش نخواهند بود ؛ « منت گذاردن اثر نيكى را مىبرد و انكار نعمت موجب حرمان مىگردد ؛ « مردم افسرده دوستان خود را از دست مىدهند ؛ مرد بدخلق دوستش را به مخاطره مىاندازد ؛ « كسى كه دست باز ندارد تنگ‌چشم است ؛ مرد بخيل ذليل است و لو ثروتمند باشد ؛ سخاوتمند عزيز است و لو فقير باشد ؛ « طمع عين فقر و يأس عين بىنيازى است ؛ لا ادرى نيمى از دانش است ؛ سرعت در جواب موجب لغزش مىگردد ؛ « تأنى و فكر در كارها موجب بينائى و بصيرت است ؛ رياضت قريحه آدمى را پرورش مىدهد ؛ « ادب انسان را از حسب خانوادگى بىنياز مىكند ؛ پرهيز شعار دانشمندان و رياء لباس جاهلان است ؛ « هم‌نشينى با احمق عذاب روح است و هرزگى با زنان كار جهّال و نادانان است ؛ « فكر به گذشته تضييع وقت است ؛ كسى كه خود را در معرض بلا مىكشاند با جان خود بازى مىكند ؛