هر خانه را ز رخنه بود چشم پرتوى * ظلمست چاك سينه ما گر رفو كنند خونناب گشته از مژه‌هايم روان شود * آن مى كه در فراق توام در گلو كنند كارى كه در شباب نشد كُنْ به پيريش * شب آنچه گم شود سحرش جستجو كُنند هان توبه زود كُنْ كه دهندت بعفو راه * ترسم كه دير آئى و در را فرو كنند هجران رسيدگان ترا روز بازخواست * سبحان اين جزا كه ترا روبرو كنند بيت سرمستِ شرابِ سرمدم كُن * سرشار غم محمدم كُن نعت احمدى و اشهد انّ محمّد عبده و رسوله