مطهر بن محمد جمالى يزدى
58
فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى )
و اگر يكى را بگيرند و از ميان خانه بياويزند باقى همه بگريزند . اگر كسى را داء الثعلب باشد موش بسوزانند و خاكسترش به دود چراغ بسرشند و بر جاى داء الثعلب كنند سود دارد . و اگر كسى را مار بگزد موش زنده به دو نيم كنند و به گرم بر آن نهند سود دارد . و اگر خون او با زاج سياه اندر پيسى و بهق مالند سود دارد . و اگر خون او خشك كرده بر جايگاه زخم كارد نهند و شمشير ، سود كند . و اگر خون او بر زخم كژدم گزيده مالند سود دارد . سرگين : سرگين او دانگى سنگ به خويشتن برگيرد و دود كند قولنج / 68 / بگشايد ، و اين مجرب است . خايه : خايهء موش اگر زن بخورد آبستن نشود . ناخن : اگر ناخن ده انگشت آن كس كه ناخن چيده باشد با گلاب در پوست موش كنند و بر رهگذر « 1 » آن كس دفن كنند كه خواهد ، آن كس بر وى عاشق شود . جگر : جگر موش نر به خورد خداوند درد جگر دهند سود دارد . سر : سر موش و دندان بر مصروع آويزند درست شود . دنبال : دنبال او اگر به خداوند درد سر بندند درد ببرد ، و اللّه اعلم . موش دشتى موش دشتى [ را ] ( به تازى يربوع خوانند ) . اگر يكى از آن به چهار پاره كنند و در چهار حد كشتزار بنهند ژاله از آن كشتزار بگردد . [ و اندرو خاصيت است : ] خون : خون او بگيرند و آن ساعت كه كودك از مادر جدا گردد در چشم او كشند تيزبين گردد ، و هر كجا كه چيزى پنهان كرده باشند او بيند و بداند . [ a 326 ]
--> ( 1 ) . ( رهگذر ) .