مطهر بن محمد جمالى يزدى
51
فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى )
كه سپيد باشد از خشكى . و اگر به خورد كودكى دهند خردمند گردد و بدخويى از او بشود . و حكيمان گفتهاند كه سرگين سگ به هر دردى كه نهند سود دارد . و اگر دندان نيش سگ و گوش روباه از گوش خود بياويزند هيچ سگ برو بانگ نكند . پوست : اگر بر پوست سگ نشيند خداوند صرع را سود دهد ، و سگ سياه بايد . بول : اگر بول سگ به ران بندند و جماع كنند شهوت بسيار خيزد . شش : اگر شش سگ به خورد كسى دهند كه سگ او را گزيده باشد سود دارد . دنب : اگر دنب او بسوزند و خاكسترش بر ريش تر كنند سود دارد . مغز : اگر مغز استخوان سگ مرده بر خوك نهند كه بر گردن بود سود دارد . شير : شير سگ به هر كجا مالند موى ببرد . شير سگ با انگبين زنى را دهند كه كودك در شكمش مرده باشد بيرون آيد . جاوشير « 1 » با شير سگ يا با شير زن بگذارند و كودك را دهند كه صرع دارد سود كند . ناف : ناف سگ با كودك خرد دارند ، هرگز درد دندانش نباشد . ناردى « 2 » : هر كه ناردى از گوش چپ سگ بردارد و با خود دارد تبها را / 60 / سود دارد . چشم : اگر چشم سگ ازرق يا سپيد بگيرند و بسايند با سنگ مغناطيس و در چشم كشند پس از نماز شام ، آن كس در شب همچنان بيند كه در روز . و اگر چشم سگ بگيرند و در پوستى كنند و دفن كنند در خانه يا در ديوارى از بيرون آن خانه ، آن خانه خراب شود و به هيچگونه آبادانى نپذيرد تا آن باشد . روباه هيچ جانورى به حيلت روباه نباشد . و ازو بوى ناخوش آيد پيوسته . اگر بادام تلخ بكوبند و بر گوشت بركنند و روباه بخورد بيهوش شود . و اندرو خاصيتهاست . شكنبه : هر كه را درد پشت باشد شكنبهء روباه بريان كند و بخورد درد بنشاند .
--> ( 1 ) . م : جواشير . ( 2 ) . اصل : فاردى .