مىخوانيم : « . . . و همچنين توقّع است به كرم متأهّل كه اين ضعيف در حال جمع كردن اين [ كتاب ] كامل الآداب نبود و سال به بيست نرسيده و اثر محاسن بر عارض او نو پيدا آمده . اكنون ابتدا كنيم به ياد كردن شكر و سپاس بار خداى كه مرا هدايت دادى تا هم در كودكى تأليفى سازم كه تا ابد يادگار ماند و توفيق دريغ نداشتى . . . در سال ده و هشت به نظم چو جواهر * در سلك ظهور آمده است از صدف دل . . . » مؤلف به شرحى كه در مقدمه مىنويسد پيش از تأليف كتاب فرخ‌نامه منظومه‌اى به نام طارق و جوزا سروده بوده است كه اكنون در مراجع و فهارس نشانى از آن ديده نمىشود و نسخه‌اى هم از آن تا كنون به دست نيامده است . مولف در تدوين كتاب فرخ‌نامه به آثار دانشمندانى مانند محمد بن زكرياى رازى ، بيرونى ، ابن سينا ، عطارد حاسب ، عمر خيام ، كيخسرو شيرازى ، هرمزد ، شغيوثا ، يعقوب كندى ، نظر داشته است و از كتب و مآخذى هم تصريحا بدين شرح نام مىبرد : اختيارات كندى ، كتاب فلاحة ، كتاب نيرنج . مؤلف در يك جا هم ذكر مىكند كه « من خود آزمودم . » ( ص 40 ) بعضى از نسخ فرخ نامه در شانزده مقاله و بعض ديگر حاوى هشت مقاله است و از نسخ هشت مقاله‌اى چنين مستفاد مىشود كه مؤلف خود كتاب را در تحرير ثانوى به هشت مقاله اختصار كرده است . ما در جدول معرفى نسخ آنها را كه هشت مقاله‌اى است معرفى كرده‌ايم . فوايد لغوى اگرچه باعث اصلى بر تصحيح و چاپ فرخ نامهء جمالى توسط نويسندهء اين سطور مخصوصا