مطهر بن محمد جمالى يزدى

75

فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى )

آگاهى دهد بر آمدن صبح . در خبرست كه در زير عرش خداى عز و جل خروسى سپيدست ، و چون او بانگ كند خروسان دنيا بشنوند و همه بانگ كنند . / 88 / و اگر كون خروس چرب كنند بانگ نكند . و اگر چنگال او به زهرهء گاو بيالايند بانگ بسيار كند . و همچنين اگر به روغن گاو و زيت چرب كنند بانگ نكند . خاصيت : ( چوزه : اگر اسپى مانده باشد چوزه بكشند و به گرم در دهان اسپ افگنند كوفته به يك لقمه ، پس دو رطل سيكى به خورد اسپ دهند ، در ساعت درست شود . و اگر خروس را بسوزانند و خاكسترش را به خورد كسى دهند كه در جامهء خواب شاشد سود دارد . اگر خروس سفيد در خانه دارند مار از آنجا بگريزد . ) مغز : اگر مغز سر خروس سپيد و مغز ساقش به سايه خشك كنند و خرد كنند و به چشم اندر كشند هر كس كه او را بيند دوست دارد . مغز او بر گزيدگى مار و كژدم نهد سود دارد . و اگر مغز او با روغن ياسمين در قضيب مالند چون مجامعت كنند دوستى افزايد . خون : اگر خون او بر سيبى يا بهى مالند و به كسى دهند كه بينبويد محب او شود . و اگر خشك كرده به طعامى در كنند و كسى را دهند كه بسيارگو باشد زبان او بسته شود . ( ناخن ) : اگر ناخن پاى خروس با خود دارند با هركه بكوشد ظفر يابد . اگر خار پس پاى خروس با خود دارند و بسوزند و بسايند و به خورد كسى دهند دران خانه او را خواب نيايد . استخوان : استخوان پاى خروس بريان كنند و با نمك هندى بسايند و بر / 89 / جايگاه آزرده كنند و بمالند سود دارد . [ a 330 ] بازو : بازوى راست خروس بر بازوى خداوند تب بندند زايل شود . زهره : اگر زهرهء خروس سپيد به روغن زنبق و آب گرم بياميزند و به خورد كسى دهند