( 18 ) . ميعة المسك . ( 19 ) . در شمارهء 936 « لبنى عنبرين » شبيه عسل‌شان تعريف شده است . ( 20 ) . ثفل الميعة . 1027 . مين 1 اين 2 « مو » 3 است ؛ آن را . . . 4 نيز مىنامند و آن مو آبى 5 است . ديسقوريدس 6 : [ مين ] در مقدونيه يافت مىشود ، خوشبوست و زبان را گرم مىكند . ( 1 ) . يونانى - Meum athamanticum Jacq . . اين عنوان در حاشيهء نسخهء الف ، ورق 123 ب نوشته شده و در نسخه‌هاى ب ، پ و فارسى حذف شده است . ( 2 ) . پيش از اين ، يادداشت نسخه‌بردار : « حرف دوم بىنقطه است » . ( 3 ) . المو - معرب يونانى ، نك . شمارهء 1021 . ( 4 ) . واژهء ناخوانا - ممطعر . ( 5 ) . موالماء . ( 6 ) . ديوسكوريد ، I ، 3 . 1028 . ميشناى 1 رازى آن را چنين مىنامد . آن در سجستان به همين نام معروف است ، در زابلستان شيرگيا 2 ، در بلخ و تخارستان خيارك بىبر 3 و در خوارزم ويذويك 4 [ ناميده مىشود ] . ( 1 ) . نسخهء فارسى : ميشاى ، در شمارهء 362 اشاره مىشود كه ميشنا با حى العالم - Sempervivum arboreum L . مطابقت دارد ؛ II , Vullers ، 1255 : ميشا و ميشائى - حى العالم است ، اما ميشناى مترادف « عصى الراعى » - Polygonum aviculare L . است . از اينجا در نسخهء الف به خطى ديگر - درشت‌تر و خواناتر آغاز مىشود . ( 2 ) . شيرگيا - علف شير . ( 3 ) . خيارك بىبر . ( 4 ) . ويذويك . 1029 . ميويزج 1 اين « مويز كوهى » 2 است و [ مويز ] بستانى « زبيب » ناميده مىشود . ( 1 ) . از « مويزك » فارسى - Delphinium staphisagria L . ؛ سراپيون ، 19 ؛ ابو منصور ، 545 . ابن سينا ،