افزون‌بر آن در سال‌هاى 1949 - 1952 زبان فارسى را نيز در دانشكدهء خاورشناسى دانشگاه دولتى آسياى ميانه تدريس مىكرد . از مه سال 1952 در انستيتو خاورشناسى « ابو ريحان بيرونى » فرهنگستان علوم ازبكستان ، نخست به سمت كارمند علمى و سپس كارمند ارشد علمى به كار پرداخت . در سال‌هاى 1959 - 1975 رئيس بخش شرح و فهرست‌نگارى نسخه‌هاى خطى خاور ، در سال‌هاى 1975 - 1988 رئيس بخش نشر آثار علم و فرهنگ و از سال 1988 تا اكتبر 1997 سرگروه كاركنان علمى اين انستيتو بود . او . اى . كريموف پس از بيمارى سخت و طولانى در يازدهم اكتبر سال 1997 درگذشت . كريموف پس از خود ميراث علمى بزرگى به‌جا گذاشت . در سال 1950 نسخهء خطى عربى كتاب سر الاسرار ابو بكر رازى ، پزشك و شيمىدان بزرگى كه در آن زمان بر اهل علم ناشناخته بود و قديمىترين نسخهء كتاب اسرار وى را در مجموعهء كتاب‌هاى خطى انستيتو خاورشناسى يافت . بر اثر پژوهش اين نسخهء خطى ، در سال 1953 از رسالهء نامزدى علوم در موضوع « اثر ناشناختهء كتاب سر الاسرار ابو بكر رازى در پرتو ديگر آثارش در شيمى » دفاع كرد و در سال 1957 تك‌نگارى « اثر ناشناخته كتاب سر الاسرار رازى » را همراه تصوير نسخهء خطى آن منتشر كرد . در سال 1994 ترجمهء ازبكى اثر پزشكى كتاب دربارهء آبله و پوست رازى را منتشر كرد . در سال 1971 از رسالهء دكترى خود با موضوع كتاب الصيدنه ( داروشناسى ) بيرونى ( كتاب حاضر ) دفاع كرد و در سال 1973 آن را به صورت تك‌نگارى با پژوهش و حواشى گسترده منتشر كرد . در سال 1971 به سبب پژوهش و نشر كارهاى بيرونى در سطح عالى علمى به دريافت جايزهء دولتى ازبكستان در رشتهء علم و تكنيك به نام « ابو ريحان بيرونى » سرافراز شد . در سال 1974 به عنوان عضو وابستهء فرهنگستان علوم ازبكستان برگزيده شد و در سال 1980 عنوان پژوهشگر شايستهء علوم ازبكستان به وى اهدا شد . او . اى . كريموف يكى از پژوهشگران و مترجمان عمدهء ميراث علمى ابو على سيناست و با شركت فعال و رهبرى وى براى نخستين‌بار در سال‌هاى 1954 - 1960 همهء پنج كتاب قانون در طب ابن سينا به زبان‌هاى ازبكى و روسى ترجمه شد . در