( 3 ) . نك . شمارهء 279 ، يادداشت 2 . ( 4 ) . دروازد . ( 5 ) . الجرو . ( 6 ) . الجلّاب - معرب « گلاب » فارسى . نوشيدنى شيرين كه از قند و گلاب با افزودن برخى ادويه تهيه مىشود . ابن سينا ، V ، 112 . ( 7 ) . نسخهء الف : واژهء ناخوانا « بحى » ، نسخه پ : يحسّن « بهتر مىكند » . ( 8 ) . نسخهء الف : متناسبة ، اصلاح نسخهء پ : متناسقة الاوراق . ( 9 ) . قس . ابو حنيفه ، 74 . ( 10 ) . نسخهء الف : اكثرحبا ، بايد خواند اكبرحبا ( نسخه پ ) ، قس . لسان العرب ، XIV ، 483 . ( 11 ) . خشونة الصدر - با اين اصطلاح نزله ، دستگاه تنفسى را در نظر داشتند . ( 12 ) . القار ، نك . شمارهء 870 . 654 . ضريع 1 [ اين ] گياهى است كه مردم حجاز شبرق مىنامند و خشك شده‌اش زهر است . الخليل : [ ضريع ] گياهى سبز بدبو است كه [ به وسيلهء دريا ] بيرون انداخته مىشود 2 . مؤلّف الياقوته : اين عوسج تازه است . ابو عبيد الهروى : شبرك 3 گياهى خاردار در حجاز است و هنگامى كه خشك مىشود ، [ آن را ] ضريع [ مىنامند ] . ابو حنيفه : ضريع - شبرق است ؛ اين خوراك بدى است ، دام از آن نه گوشت جمع مىكند و نه چربى و اگر همواره از آن بخورد حالش بد مىشود 4 . ( 1 ) . ضريع مترادف شبرق - Convolvulus hystirix V . يا Ononis antiquorum L . است ؛ نك . شمارهء 599 . در نسخهء فارسى حذف شده است . ( 2 ) . نسخه‌هاى الف ، ب ، پ : يرمى به ، بايد خواند يرمى به البحر ، قس . لسان العرب ، VIII ، 223 ؛ Lane ، 1788 . ( 3 ) . الشبرك ، احتمالا شكل ديگر الشبرق . ( 4 ) . نسخهء الف : ساق ، بايد خواند ساء ( نسخه‌هاى ب و پ ) . 655 . ضعو 1 [ به شكل ] ولد [ تلفظ مىشود ] ، جمع آن ضعوات است .