منابع جداگانه ذكر شده‌اند ، ما نيز آنها را در سه عنوان مستقل آورده‌ايم . ( 2 ) . سپيدخار ، قس . II , Vullers ، 216 . ( 3 ) . لوقاقانس ، بايد خواند لوقاقانسى - يونانى ، ديوسكوريد ، III ، 19 . اما اين نزد ديوسكوريد نه شوكة بيضاء بلكه گياهى ديگر است ؛ ابن بيطار ، تفسير ( ورق 20 ب ) در اين‌باره مىگويد كه اين گياهى خاردار است و آن را نمىشناسد . ( 4 ) . نسخهء فارسى : اقنثولواقا ، اين ظاهرا اقنثالوقاست ، نك . يادداشت 6 . ( 5 ) . قيثادشتّا ( ؟ ) . ( 6 ) . افثالوفين ، بايد خواند اقنثالوقى - ، ديوسكوريد ، III ، 12 . ( 7 ) . خاملاون سپيد ، نك . شمارهء 367 . ( 8 ) . متن اصلاح نشده است : و برو سپيدخار خارى باشد . ديوسكوريد ، III ، 12 : و على طرفها راس مشوك . ( 9 ) . خارپشت بحرى - « القنفذ البحرى » عربى . ( 10 ) . معصفر همان عصفر است ، نك . شمارهء 708 . 619 . شوكة مصرية 1 خارى كه او را امّ غيلان گويند ، عرب از او به شوكة مصرى نيز عبارت كنند ؛ شوكة اعرابية 2 نيز گويند او را . ( 1 ) . به عربى : « خار مصرى » - Acacia arabica Willd . يا A . vera Willd . ، مترادف Mimosa nilotica L . ؛ ابو منصور ، 359 ؛ ابن سينا ، 719 ؛ ميمون ، 278 ؛ عيسى ، 7 3 . ( 2 ) . شوكة اعرابية - خار اعرابى . 620 . شوكة يهودية 1 خارى كه عرب او را شوكة يهوديه گويد ، پولس گويد 2 او را بعضى از عرب سوداء الورق 3 گويد يعنى « سياه‌برگ » و بعضى عشر الصبيان 4 گويند . ( 1 ) . خار يهودى ؛ اغلب مؤلفان آن را همچون Eryngium campestre L . تعريف مىكنند ؛ ابن سينا ، 718 ؛ ميمون ، 190 ؛ عيسى ، 19 77 ؛ I , Dozy ، 805 ، يعنى آن را مترادف بقلة يهودية مىدانند ، نك . شمارهء 160 . ( 2 ) . منظور ترجمهء عربى كتاب پولس است . ( 3 ) . ابن بيطار ، تفسير ، ورق 21 الف : الشوكة السوداء - سياه‌خار .