أبو ريحان البيروني ( مترجم : باقر مظفرزاده )

632

الصيدنة في الطب ( داروشناسى در پزشكى ) ( فارسى )

( 5 ) . نسخه‌هاى الف ، ب ، پ : كمام سنبله ، بايد خواند جمام سنبله ؛ قس . ديوسكوريد ، I ، 6 . ( 6 ) . نسخهء الف : و تحله ، بايد خواند و تجله . ( 7 ) . غنغيطس . ( 8 ) . غنغس - يونانى - گنگ . ( 9 ) . بجنب حبن انبته ، بايد خواند بجنب جبل أنبته . ( 10 ) . ( سنبل ) العصافير ؛ نك . يادداشت 1 . ( 11 ) . نسخهء الف : ادونه سنبل فلق ( نسخهء پ : فاق ) و جلال ، نسخهء فارسى : و از پس اين نوع آنست كه بعضى از نبات او بهيات خرد باشد و بعضى بزرگ بود . ( 12 ) . المكتومة - روغنى است معطر كه در تركيب آن زعفران و كتم ( نك . شمارهء 882 ) وارد مىشوند و نام مكتومه نيز از همين است . ( 13 ) . نسخهء الف : مرنجوشه ، بايد خواند ميبخوشه ، نك . شمارهء 488 ، يادداشت 22 . ( 14 ) . نسخهء الف : الاسد ، بايد خواند الاسود ، نسخهء فارسى : سياه . ( 15 ) . الناردين - يونانى ، نك . شمارهء 1035 . ( 16 ) . نسخه‌هاى الف و فارسى : كتهما ( ؟ ) ؛ نام هندى سنبل جتاماسى ( jat - m si ) يا جتامانسى ( jat - m nsi ) است ؛ Platts ، 377 ؛ Dutt ، 181 . ( 17 ) . النيبالى - نپالى . ( 18 ) . يعنى آن را « سنبل معطر » - سنبل الطيب مىنامند . ( 19 ) . نسخهء الف : الاوديانى ( ؟ ) ، نسخهء فارسى : اودنائى . ( 20 ) . نسخه‌هاى الف ، ب ، پ : فى اغمدته الزعر ، بايد خواند فى أعمدته الزعر ، نسخهء فارسى : در آن جوىها ( چوب‌ها ) باشد كه بر وى زغب و برگ نباشد . ( 21 ) . قرون السنبل القاتل ، قس . شمارهء 194 . ( 22 ) . نسخهء الف : فى لب الأزب ، نسخهء فارسى : و او از نبات سنبل در آن بود كه بر شاخهاء او زغب بسيار باشد . ( 23 ) . الشربة القاتلة قيراط ، نسخهء پ : فى شربته مادة قاتلة مقدار قيراط ( ! ) . ( 24 ) . نسخهء فارسى : شرنق ، نسخهء الف : اشرنق ، نك . يادداشت 25 . ( 25 ) . شرنگ از شرنگ هندى - « شاخ » ؛ اين نام بيش سفيد است ؛ قس . شمارهء 194 ، يادداشت 11 . ( 26 ) . نسخهء الف : بوا ، نسخهء فارسى : جوزبوا ، نك . شمارهء 271 . ( 27 ) . العنبر ، قس . شمارهء 194 ، يادداشت 21 ؛ نسخهء فارسى : صورت او به غير مشابهت دارد . ( 28 ) . ذكر جالينوس ان فلن الغربه ( فيلن ألغزبه ) فى شعره و سماه لااصل ( الاصل ) المكذوب عليه