متعلق به قرن هشتم ، و چند دست‌نويس متعلق به قرن نهم وجود دارد . متأسفانه گزارش يك‌جا و مرتب شده‌اى از مجموعهء دستنويس‌هاى قانون در اين كتابخانه وجود ندارد و بايد براى شناسايى نسخ مختلف اين كتاب ، به مجلدات مختلف فهرست نسخ خطى اين كتابخانه مراجعه نمود . اما مىتوان گفت از جمله مهمترين و كهن‌ترين دستنويس‌هاى اين كتاب ، در جلد نوزدهم فهرست اين كتابخانه معرفى شده‌اند . « 1 » 4 - در كتابخانه ملى جمهورى اسلامى ايران ، هشت نسخه خطى موجود است كه متأسفانه فهرست واحدى از نسخ قانون در اين كتابخانه نيز وجود ندارد . نسخه‌هاى موجود در اين كتابخانه عموما متعلق به قرون دهم - يازدهم و بعد از آن هستند . مشخصات اين دست‌نويس‌ها نيز در مجلدات مختلفى « 2 » ذكر شده است . 5 - در كتابخانه حضرت آيت اللّه مرعشى نجفى ( ره ) روىهم‌رفته ، 12 نسخه خطى موجود است . اين مجموعه نيز از جمله نفيس‌ترين نسخ خطى قانون كه در يك كتابخانه گرد آمده ، مىباشد ، اگرچه فهرست واحدى از دست‌نويس‌ها وجود نداشته و بايد به مجلدات مختلف فهرست نسخه‌هاى خطى اين كتابخانه مراجعه نمود . از جمله نسخ موجود در اين كتابخانه نسخه‌اى نفيس و قديمى مىباشد كه تاريخ كتابت آن روشن نمىباشد . « 3 » 6 - در كتابخانه مركزى دانشگاه تهران ، روىهم‌رفته 11 نسخه موجود است . از اين كتابخانه نيز فهرست واحدى از نسخ خطى قانون وجود ندارد و براى آگاهى از مشخصات اين دست‌نويس‌ها بايد به مجلدات مختلف فهرست نسخ خطى اين كتابخانه مراجعه نمود . اما در اين كتابخانه يك دوره سه جلدى از قانون وجود دارد كه شايان توجه است و از چند نظر جالب مىباشد . يكى اينكه نسخه‌اى قديمى ( متعلق به قرن 7 ) مىباشد و ديگر اينكه كاتب آن ، يكى از همشهريان ابو على سينا و اهل بخارا بوده است . « 4 » 7 - به تواتر ، در بسيارى از كتابخانه‌هاى ايران دست‌نويس‌هايى از قانون ابن سينا وجود دارد . فقدان يك فهرست واحد ، مانع از دستيابى به يك آمار دقيق مىباشد ، ولى به‌طور اجمال مىتوان گفت كه در كتابخانه وزيرى يزد 3 نسخه ، كتابخانه دانشكده الهيات دانشگاه

--> ( 1 ) . عبد الحسين حائرى ، ص 195 و 248 و 239 و 149 و 71 و 14 و 125 و 128 و 133 . ( 2 ) . از جمله انوار ، ج 7 ، ص 173 ؛ ج 9 ، ص 255 و ص 463 و 506 ؛ حبيب اللّه عظيمى ، ص 313 و ص 189 و 256 ؛ اميره ضميرى ، ص 93 . ( 3 ) . حسينى اشكورى ، ج 4 ، ص 131 . ( 4 ) . براى آگاهى از مشخصات اين مجموعه سه جلدى ن . ك : محمد تقى دانش‌پژوه ، ج 17 ، ص 48 .