اگر استخوان بزرگ و مجاور پىها و شريان و وريد است - مانند استخوان ران - و بسيار فاسد شده است ، در اين حالت از طبيب كارى ساخته نيست . فصل بيست و هشتم - گسستگى پيوندها ( تفرق الاتصال ) ، انواع قرحه‌ها و « وثى » ، ضرب‌ديدگى ، افتادن گسستگى در پيوستگىها : اگر در بين اندام‌هاى بزرگ جدائى افتد ، چاره‌اش راست و هموار كردن و بستن بطريقهء مناسب است . در اين‌باره دستورهائى هست كه در زمينهء شكسته‌بندى ياد مىگيرى و در جاى خود خواهد آمد . بيمار بعد از هموار كردن و بستن بايد بياسايد و حركت نكند ؛ غذايش بايد از انواع غذاهاى واجد چنان چسبندگى باشد - مانند كفشير - كه مواد غضروفى را بوجود مىآورد تا هر دو لبهء شكسته را ببندد و نيز با مزاجش سازگار باشد . بدون به كار بردن اين دستور العمل بويژه در بالغين ، ممكن نيست شكستگى ترميم شود ، در كتاب‌هاى جزئى شكسته‌بندى را به تفصيل شرح خواهيم داد . اگر جدائى در بين اندام‌هاى نرم روى مىدهد بايد سه حالت را در نظر گرفت و آن را در سه مرحله معالجه كرد : چنانچه عامل جداكننده ثابت و پايدار است ، نخست بايد آنچه را كه سيلان مىكند قطع كرد و اگر ماده‌اى در مجاورت آن وجود داشت آن را نيز از ميان برداشت « 328 » . در مرحلهء دوم بايد محل شكافته شده را بوسيلهء داروها و غذاهاى مناسب جوش داد « 329 » . در مرحلهء سوم چنان كه ميسر باشد آن را از تعفن بازداشت . وقتى يكى از اين سه مرحله به نتيجه مىرسد نيازى نيست كه به دو مرحلهء ديگر همت گماشت و انجام داد « 330 » .

--> ( 328 ) - نسخه انگليسى : « توقف خون‌ريزى موضعى محل آسيب‌ديده و توقف خون ريزى اندام‌هاى مجاور آن » . ( 329 ) - نسخه انگليسى : « تسريع التيام با استعمال رژيم غذائى مناسب و داروهاى مناسب » . ( 330 ) - نسخه انگليسى : « از اين سه اصل توجه به اصل اول ارجح است » . به‌طورىكه ملاحظه مىگردد در اينجا ابتدا به امر جلوگيرى از خونريزى توجه خاص گرديده يعنى همان اصولى كه در پزشكى و جراحى امروز هم مورد تائيد مىباشد .