اگر بوى گنديده‌اى از ادرار بمشام برسد و علائم پختگى در آن نمايان باشد ، نشانهء آن است كه در اندام‌هاى ادرارى بيمارىگرى و قرحه وجود دارد . از نشانه‌هائى كه ادرار با خود مىآورد به آنها پى مىبريم . اگر ادرار داراى بوى متعفن باشد و نشانهء پختگى در آن وجود نداشته باشد ، چند حالت بر آن متحمل است : ممكن است نشانهء گرى و قرحه در اندام ادرارى باشد . ممكن است اين حالت دليل عفونت باشد . اگر در حالت تب‌هاى شديد ، ادرار بدبو دفع شود و اندام ادرارى بيمارى نداشته باشد ، نشانه نامطلوبى است . اگر ادرار بدبو گرايشى به ترشيدن نشان دهد ، علامت آن است كه گرمى بيگانه و غير طبيعى بر خلطهاى سرد گوهر ، چيره شده است و عفونت ببار آورده است . ادرار بد بوى ترشىگرا در حالت بيمارى سخت ، نشانهء مرگ گرماى غريزى و چيره شدن سرماى مزاج و گرماى غير طبيعى است و زنگ خطرى براى مرگ بيمار است . اگر بوى بد ادرار به بوى شيرينى بزند ، دلالت بر فشار خون ( غلبه الدم ) دارد « 117 » و اگر بوى بسيار تند باشد علامت صفرائى است . ادرار بد بوى ترشىگرا نشانهء سودائى است . اگر ادرار بدبوى اشخاص تندرست طولانى باشد دو احتمال هست : ممكن است نشانهء آن باشد كه تب‌هائى بر اثر عفونت پديد مىآيند . يا اينكه منشاء عفونت كه در بدن حبس بوده است ، از جاى بركنده و پراكنده شده است كه در اين صورت شخص ادراركننده بعد از تخليه احساس سبكبارى مىكند . هرگاه در حالت بيمارىهاى سخت ، ادرار بدبو بطور آنى از بيمار خارج شود و بيمار احساس آسايش نكند دليل بر از بين رفتن نيروهاست . فصل پنجم - تشخيص بوسيله مشاهدهء كف ادرار اين امر از بديهيات است كه اگر باد در رطوبت نفوذ كند در آن كف پديد مىآيد . كف ادرار نيز از نفوذ باد بيگانه‌اى در گوهر آن بوجود آمده است . بويژه اگر مقدار باد در آب چيرگى داشته باشد حباب‌هاى بسيار بلند در آب ادرار نمايان مىشود ، چنان كه

--> ( 117 ) - نسخهء انگليسى : « دلالت بر غلبه خلط خونى دارد » .