أبو علي سينا ( مترجم : عبد الرحمن شرفكندى " هه ژار " )

231

قانون ( فارسى )

مىگردد . ليكن اگر يخ از آب نامطلوب باشد و يا برف بعد از نزول در زمين با نيروى بيگانه برخورد كند بهتر آن است كه براى سرد كردن آب بوسيله آن ، آب را از برخورد مستقيم با آن حفظ كرد . آبى كه سردى آن معتدل است هرچند براى عصب زيان‌آور است ، براى تندرستان از هر آبى بهتر است و بيماران ورم احشاء بايد از آن پرهيز كنند . آب سرد اشتهاانگيز است و معده را محكم مىكند . آب گرم هضم را تباه و اشتها را كور مىكند ، تشنگى را بطور سريع رفع نمىكند ، ممكن است بيمارى استقساء و دق همراه داشته باشد و بدن را پژمردگى دهد . اگر آب ولرم باشد حالت تهوع مىآورد ، اگر گرم‌تر از ولرم باشد و ناشتا نوشيده شود ، غالبا معده را شستشو مىدهد و مزاج را صفا مىبخشد ، ليكن اصراف در شرب آن نامطلوب است و اين آب نيروى معده را ناتوان مىسازد . آب بسيار گرم براى رفع قولنج و دفع بادها خوب است . اين آب براى بيماران مصروع و ماليخوليا و سردرد و چشم‌درد و كسانى كه جوش‌هائى در گلو دارند و بين دندانهايشان گوشت وجود دارد مطلوب مىباشد . آب بسيار گرم همچنين براى كسانى كه دمل در پشت گوش دارند و يا سرما خورده‌اند و يا به قرحه حجاب گرفتارند و يا قلبشان در اطراف « 48 » به انحلال گرائيده است مناسب و مفيد است . آب بسيار گرم خون حيض و ادرار را روان مىسازد و دردها را تسكين مىبخشد . آب شور لاغركننده و خشك‌كننده تن است و در نخستين مرحله نوشيدن بسبب وجود مادهء زداينده ( جلاء ) كه در آن است اسهال مىآورد و سرانجام بسبب خشكى مزاجش حالت قبض بوجود مىآورد . خون از آب شور تباه مىگردد و خارش و جرب در پى دارد . آب كدر « 49 » سنگ مثانه و سدد ايجاد مىكند . بهتر است كسى كه آب شور نوشيده است ماده‌ى دفع‌كننده ادرار بخورد . كسانى كه درد شكم دارند از آب كدر و ساير آبهاى سنگين بهره مىبرند ، زيرا آب سنگين در شكم زياد

--> ( 48 ) - نسخه انگليسى : « و يا قفسهء سينه‌شان » . ( 49 ) - مصرف مداوم آبهاى غليظ يا كدر كه نسبت نمكهاى محلول در آن زياد است ممكن است در مجارى ادرارى مانند كليه و مثانه موجب ته‌نشست نمك‌ها شود و در نتيجه ايجاد رسوب و سنگ در اعضاى نامبرده نمايد . سنگهاى كليوى ممكن است به صورت اكسالات ، فسفات ، اورات و همچنين سنگهاى سيستينى باشند . هشتاد تا نود درصد سنگهاى مزبور محتوى كلسيم هستند . سنگهاى مثانه يا از لگنچه كليه و يا از حالب مىآيند و يا اينكه در خود مثانه بوجود مىآيند و انواع آنها عبارتند از تركيبات اورات ، اكسالات ، فسفات ، كربنات ، سيستين و همچنين سنگهاى گزانتين .