ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

766

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

بخورند « 1 » خاصه « 1 » بيش از نوبت « 2 » ، باز بوقت غشى دهانشان باز بايذ كردن « 3 » و اندكى شراب با آب سرد آميخته بكلوشان فرو بايذ كردن تا بهش « 3 » بازايند ، و كر با اين آب و شراب اندكى كاك كوفته يار بوذ به آيذ « 4 » ، آب بسيار بايذ و شراب اندكى « 5 » تا از تشنج باز دارذ جه بيم آن بوذ كى اين تب مغز ايشان را بريان كند و تشنج آرذ و هلاك كند ، و بيش از نوبه حيله بايذ كردن تا اندر شكم ايشان كشكاب بوذ و آب نار ترش « 6 » شيرين ، وز « 6 » هواهاى كرم و كرمابه بايذ تا دور بوند و جن باز هوش آمدند قرص كافورى « 7 » بايذ داذن با دوغ تازه كه « 7 » اين موافق بوذ . و يكى تب ديكر بوذ مانند « 8 » تب بلغمى و هر روزى بيايذ و « 9 » بتب اندر « 9 » مردم بىهوش كردذ و غشى افتذ و همه تن سست كردذ « 10 » كه هيج نجنبد و روى بياماسذ ، و سبب اين بلغم بوذ تا از بسيارى او امتلا افتد و آن امتلا سبب كردذ مر غشى را ، و اين مردمان جن غذا خورند غشى بيش افتذ « 11 » و تربّل بيش بوذ ، بفرماى « 12 » تا دستها و بايان « 13 » و بازوها ايشان را بمالند بر كوهاء معتدل كنه نرم بوذ و نه درشت « 14 » تا سرخ شوذ « 14 » [ كاه از كتف بمالند تا كف و كاه ] « 15 » ( f . 614 ) از كف « 16 » تا كتف و هم‌جنين بشت و سينه‌ى ايشان را بمالند « 17 » تا از غشى بيرون آيند ، و باز سكنكبين عسلى دهندشان و كرسنه

--> ( 1 - 1 ) - ف : بخاصه انكاه كه ( 2 ) - ف : افزوده . بوذ ب ه : افزوده . تب ( 3 - 3 ) - ف : تا به هوش ( 4 ) - ف : به بوذ ( 5 ) - ف : اندك ( 6 - 6 ) - ف : و از ( 7 - 7 ) - ف : خورند با دوغ تازه و ( 8 ) - ف : مانندهء ( 9 - 9 ) - ف : بتب‌اند ( 10 ) - ف : افزوده . و سر بپاى نباشذ و دست و پاى سست كردذ م : و سر او بباى نباشذ و دستها و بايها سست كردذ در « ب ه » كلماتى ناخوانا افزوده است . ( 11 ) - ف : بيش بوذ ( 12 ) - ف : بفرمايى ( 13 ) - ف : پايها ( 14 - 14 ) - ف : ندارد ( 15 ) - از « ف » افزوده شد . در اصل ( نسخهء عكسى ) يك سطر خوانده نمىشود م : ظ . اعضا برين را و باز بايها را و رانها را جنانك كاه از باى تا كتف برروند و كاه از كتف بباى فروذ آيند ( 16 ) - ف : افزوده . بمالند ب ه : افزوده . دست ( 17 ) - ب ه : بسيار