افكند ، مثلا جن سرسام كه « 1 » آماس كند زير كوش و بخوانيق آماس كند بكردن و بوذ كه دستها و بايها بياماسد و سياه شوذ ببيماريهاى خونى كه انتقال كند از اجواف ركها و به اطراف افكند و جن تب سخت تيز نبوده بود و مايه سطبر بوذه بوذ انتقال افتد خاصه بمفاصل و باز « 2 » آن « 2 » استفراغهاء ظاهر جن عرق و قى و اسهال و ادرار بول « 3 » و رعاف ببيماريهاء قوى « 4 » بود و ديكربار « 5 » ياذ كنم بحران حميات محرقه و دمويه برعاف بود ، و بحران محرقه بوذ كه به عرق بوذ ، « 6 » و بحران غب الدايمه و غب الدايره به عرق بوذ « 6 » و بحران غب غير خالص باسهال بوذ ، و كر « 7 » تيز « 8 » بوذ بقى ، و كر علامات بلغم بيش بوذ بادرار بول بوذ يا باسهال بلغمانى يا بقى بلغمى ، و بحران ربع به بول سياه بوذ « 9 » يا باسهال سياه « 9 » . و روزهائى كبذو بحران بوذ روز جهارم بوذ از بيمارى ، و اين روز « 10 » نيمهء « 10 » هفته بوذ و بدين روز بسيار بيماريهاء تيز بكدرذ كدشتنى تمام ، و بوذ كى « 11 » انذار افتذ و بحران نه‌افتذ « 11 » ، و انذار آكه كردن خواهذ كه روز جهارم خبر دهذ و آكاه كند « 12 » كبحران « 12 » روز ششم بوذ يا روز هفتم « 13 » ، و اين بدين صفت بوذ كى اكر بدين روز علامات « 14 » نضج بديد آمده بوذ ( f . 575 ) و بيمار را استفراغ افتد نه قوى ، و قلق افتد بيش از استفراغ « 15 » و باز استفراغ افتذ نه قوى و بدان استفراغ « 15 » سبكى يابذ بحران روز هفتم بوذ و بيمار تمام بهتر شوذ ، و كر بدين روز جهارم هيج علامات نضج بديد « 16 » ناامده « 16 » قلق

--> ( 1 ) - ف : « كه » ندارد ( 2 - 2 ) - ف : از ( 3 ) - ف : « و ادرار بول » ندارد ( 4 ) - ب ه : دموى ، خ ( 5 ) - ف : « بار » ندارد ( 6 - 6 ) - ف : ندارد ( 7 ) - ف : و اكر ( 8 ) - ب ه : افزوده . تر ( 9 - 9 ) - ف : ندارد ( 10 - 10 ) - ف : نيم ( 11 - 11 ) - ف : اندر افتذ و بحران نيفتذ ( 12 - 12 ) - ف : و بحران ( 13 ) - ف : افزوده . بوذ ( 14 ) - ف : علامت ( 15 - 15 ) - ف : ندارد ( 16 - 16 ) - ف : نيامذه