بايذ داذن ، و كر قوّت بجاى است غذا اندكى بايذ دادن تا مايه « 1 » بكاهد و و به همه رويها بايد تا قوّت نكاه داشته آيذ ، و باز بايد تا از نخست قى كند بيش از نوبه « 2 » بسكنكبين و آب « 3 » ترب « 3 » اكر بلغم بيش است ، و كر « 4 » صفرا بيش است بسكنكبين و كشكاب كه بخورذ كرم و باز قى كند و شكم بيارذ آنكه كى به بول علامات « 5 » نضج تمام بديد آمذه بوذ بحقنه تيز اكر از قبل ضعيفى قوّت و بسيارى مادّت بوذ « 6 » نتوانى علاج كردن « 7 » كلنكبين به آب ترنكبين « 8 » ببايذ كداختن و دادن تا شكم بيارذ ، و باز ديكر روز سكنكبين و كلنكبين خورذ يك روز جنين كند و يك روز جنان تا انكاه كى اعراض صفرا كم « 9 » شوذ ، يا بنفشه اصبهانى « 9 » به مقدار دو درم سنك ( f . 568 ) با ده درم سنك شكّر بخورذ و كر « 4 » آب تويج با شكر بخورذ و من آب تويج دوست ندارم از قبل انواع اين كيا ، و من « 10 » داذه‌ام يكى را و كندن شكم آورد « 10 » و بلاى بسيار « 11 » ، اكر قوّت بجاى بوذ و نضج بديد آمذه بوذ تمام اكنون شكم آرذ بدين حبّ صواب آيذ . [ صفته ] « 12 » : ياره فيقرا بنج درم سنك افسنتين يا عصارهء او و غافث از هر يكى سه درم سنك تخم كرفش جهار درم سنك نمك هندو دو درم سنك هليله زرد و سياه از هر يكى جهار درم سنك قرص كل بنج درم سنك تربد هفت درم سنك ، جمله اين داروها نوه بوذ ، اين‌همه را بسايذ و حبّ كند باب كرفس « 13 » و بوقت خواب بخورذ دو درم سنك بهر هفته‌اى يك‌بار تا انكاه كى اعراض بيمارى كم كردذ ، و كر شكم نرم كردذ كلنكبين با سكنكبين بايذ خوردن و هر دو شكّرى

--> ( 1 ) - ب ه : را ( 2 ) - ف : نوبت ( 3 - 3 ) - ف : كرم و ( 4 ) - ف : و اكر ( 5 ) - ف : علامتها ( 6 ) - ب ه : و اكر بحقنه ( 7 ) - ف : افزوده . و ( 8 ) - ب ه : . . . شراب كل با اب ترنكبين ( 9 - 9 ) - ف : يا بنفشهء اصفهانى ( 10 - 10 ) - ف : داذم يكى را و كندن شكم كرد ( 11 ) - ب ه : ديدم ( 12 ) - قياسا افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود . ب ه : افزوده . ياره فيقرا بزعم حكيم . . . استاد . . . بن زكريا . . . دارجينى و . . . صبر سقوطرى . . . ( 13 ) - ف : باب كرفش