سرهاى بريان و آكنج كرم بيش ايشان « 1 » بكافنند تا آن « 1 » بوى بايشان رسذ سخت صواب آيذ « 2 » و كر بتوانند كوشت‌آبهء بمرغ بخورند و كر « 3 » اندكى شراب سبيد با كاك بتوانند خوردن « 4 » و كرمى نكند صواب آيذ « 5 » و نبايد كتو بدين معالجت بذدلى كنى كه اين آن مردمان بوند كى اكر تو بجاى مانى بميرند تو بارى جهد « 6 » خويش بكن و آنج « 7 » حق بجشكى آيذ بكزار . باز ان تب دق كبا تبى ديكر بوذ از تبهاء عفنى من علاج او بديد كردم انجا كه استحالت شير كفتم و لكن اكنون جذاكانه ديكرباره بكويم « 8 » تا شك برخيزذ بايذ تا بنكرى كه به هيج‌وقت تبى ديكر نوبه همىدارذ « 9 » جن نوبه ديدى انكاه ورا از شير « 10 » دور دارى و بجوئى « 10 » تا آن كدام تب است اكر صفرائى « 11 » بوذ علاج كنى به شراب كل و شراب الو و « 12 » حقنهاى نرم تا آن مايه كم شوذ آنكاه بعلاج دق باز كردى يا آنك با اين « 13 » هم كشكاب دهى « 14 » و لعاب اسبغول و هم تدبير او ترطيب « 14 » كنى جنانك ياذ كردم . باز اكر مايه بلغمانى بوذ و تب نوبه و اعراض بلغمى دارذ ، با كشكاب « 15 » كلنكبين « 15 » برافزائى و بدين حقنهاء « 16 » نرم تخم معصفر بفزائى و كر بتوانى با كشكاب بيخ رازيانه و كرفش بفزائى و كر بتوانى ان طبيخ كه من « 17 » ورا طبيخ شكاع نام كرده‌ام بدهى ، و « 17 » بسيار نبايذ اين بيخها « 18 » به مقدار عفونت « 19 » بلغم بايد « 20 »

--> ( 1 - 1 ) - ف : بكافند تا ( 2 ) - ب ه : كى ( 3 ) - ف : و اكر ( 4 ) - ب ه : كى ( 5 ) - ف : « صواب آيذ » ندارد ( 6 ) - ف : « جهد » ندارد ( 7 ) - « ف » و « ب ه » : افزوده . از ( 8 ) - ف : ياذ كنم ( 9 ) - ب ه : يا نه ( 10 - 10 ) - ف : بازدارى و بجوى ( 11 ) - ف : صفراى ( 12 ) - ف : « و » ندارد ( 13 ) - ب ه : مسهلات ( 14 - 14 ) - ف : يا لعاب اسپغول و هم تدبير ترطيب او ( 15 - 15 ) - ف : سكنكبين ( 16 ) - ف : و بذين حقنه ( 17 - 17 ) - ف : مر او را طبيخ شكاع نام كرده‌ام بدهى و بنكرى تا ( 18 ) - ب ه : افزوده . جه ( 19 ) - ب ه : ان ( 20 - 18 ) - ف : كه به مقدار عفونت بلغم بوذ