ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
661
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
« 1 » خراسى به دو اندر افتاذه استى « 1 » از زير قاروره تا زبر او صفايح بوذ بدين قياس و كر بنكرى بندارى [ يك ] « 2 » جشم « 3 » تنك ترستى و « 4 » يكى فراختر و ببيغولهى جشم خم « 5 » كرفته سخت وز « 4 » جشم آب روذ بىآكاهى و نرميها كوش اندر كشته بوذ بسوى سبس ، جن جنين حالها ببينى « 6 » نوميذ شو از علاج وى . « 7 » اما سبب كرم كشتن از بس غذا ، سبب « 7 » فراخ ( f . 526 ) كشتن مسام بوذ كبدين بيمارى مسام تنك شوذ جن رطوبت غذا بمسام « 8 » برسد بدان سبب فراخ « 9 » شوذ و بسنك اهك مثال آوردهاند اينجا كى اكر سنك آهك « 10 » تفسانيذه را بنهى « 10 » تا سرد شوذ باز از بس جندكاه آب بر وى ريزى از ان سنك دفانه « 11 » برآيذ و كرمى جندانك خايه « 12 » بر آنجا بشايذ بختن و سبب همين تنكى مسام بوذ و اندر ماندن حرارت بدين سنك جن رطوبت « 13 » به دو رسذ آن حرارت بكون « 13 » سنك اندر مانده بوذ به ظاهر بديد آيذ و لكن سنك بطركد و بارهباره شوذ « 14 » . باز سبب آنك مر نوع اول را علاج بوذ و مر نوع ديكر « 15 » را دشوار بوذ و نوع « 16 » سيوم را « 17 » اين « 16 » بوذ كه اهرن كفته است اكر درختى « 18 » را آب ندهى آن رطوبت كه اندر برك « 19 » بوذ خشك « 20 » يا كم شوذ تا اين « 21 » برك بژمرده شوذ « 22 » اين نوع اول بود . باز اكر برك بريزد اين نوع ديكرم بوذ
--> ( 1 - 1 ) - ف : خراشى بذو اندر افتاذستى ( 2 ) - از « ف » افزوده شد . ب ه : يكى ( 3 ) - ب ه : او ( 4 - 4 ) - ف : يك چشم فراختر و بيغولها چشم خم كرفته بوذ سخت و از ( 5 ) - در « ب ه » كلمهاى ناخوانا افزوده است ( 6 ) - ف : بينى ( 7 - 7 ) - ف : فاما سبب كرم كشتن از پس غذا بسبب ( 8 ) - ب ه : او ( 9 ) - ب ه : تر ( 10 - 10 ) - ف : را كه تفسانيده بنهى ( 11 ) - ب ه : بخارى ( 12 ) - ب ه : مرغ ( 13 - 13 ) - ف : بسوى او رسذ ان حرارت كه بكمون ( 14 ) - ف : افزوده . و ( 15 ) - ف : دوم ( 16 - 16 ) - ف : سيم را نبوذ ان ( 17 ) - ب ه : ظ . نبوذ ( 18 ) - ف : درخت ( 19 ) - ف : افزوده . درخت ( 20 ) - ب ه : شود ( 21 ) - ف : يا اين ( 22 ) - ب ه : اميد بود كى ديكرباره تازه شود جون تنه درخت و شاخ او بر . . . و آب دهند او همجنان شود كى . . . بوده بود ان بركها تازه شود