بسر « 1 » برنهذ روغن بنفش ، « 1 » و بايها و دستهاى او بمالند تا آن بخارها كه اندر « 2 » سر مانده بوذ سوى زير « 2 » فروذ آيذ ، و غذاهاء تر دهندش جن كشكاب و « 3 » كنكاو تر « 3 » و سباناخ و ذخينج و كوشت جوژه و آنج بدين مانذ ، و كر « 4 » شراب خورذ كهن نخورذ و آنج خورذ با آب بسيار خورذ كبياميزذ با وى ، وز « 5 » جماع دور بوذ و نيك حذر كند ( f . 522 ) و جهد كند تا خواب شب « 6 » تمام يابذ ، و خواب شب « 7 » به « 7 » از خواب روز بوذ « 8 » يكى از بهر عادت را « 9 » و ديكر از بهر تاريكى شب را « 9 » و سديكر از بهر طبيعت شب را كى « 10 » سرد و تر بوذ . باز اكر اين تب از قبل آماس بغل باى آيذ يا آماس بغل دست ، و اين تب از شمار حمّى يوم نبوذ و لكن جالينوس اندرين شمار ياذ كردست ، و « 11 » سبب اين تب « 12 » ريشى بوذ « 13 » كبر باى بديد آيذ وز بهر « 13 » ان ريش طبيعت روى بدان ريش نهذ تا او را خوب كند و درست و « 14 » خون با او بيايذ و بدين جايها خالى « 15 » بماند اين خون « 15 » و آماس كيرذ كى ورا [ باغر ] « 16 » و بدرامه كويند . « 17 » هر وقت « 17 » كه اين بدرامه بوذ سبب اين تب ، آنكاه اين تب را بشمار حمّى يوم دارند . باز اكر سبب اين نبوذ جى آماس آيذ بىاين ريش مر باى را « 18 » طاعون خوانندش « 18 » و اين تب از شمار تابعه الاورام بوذ ، و علاج

--> ( 1 - 1 ) - ف : بر روغن بنفش نهذ ( 2 - 2 ) - ف : سرش مانده بوذ بوى ( 3 - 3 ) - ف : كيكاب تر در حاشيه « ف » افزوده است : كاهو بود ( 4 ) - ف : و اكر ( 5 ) - ف : و از ( 6 ) - ف : افزوده . بسيار و ( 7 - 7 ) - ف : نه ( 8 ) - ب ه : او را ( 9 ) - ف : « را » ندارد ( 10 ) - ب ه : شب ( 11 ) - ب ه : كفت ( 12 ) - ف : « تب » ندارد ب ه : افزوده . از ( 13 - 13 ) - ف : كه بپاى پديذ ايذ از بهر ( 14 ) - ف : « و » ندارد ( 15 - 15 ) - ف : خون بمانذ ( 16 ) - از « ف » افزوده شد . در اصل : باغزه ( 17 - 17 ) - ف : هر كه ( 18 - 18 ) - ف : اين را طاعون خوانند