آيذ « 1 » ، خون بسيار بايذ بركرفتن از باسليق ، و بوذ كه رك صافن بايذ كشاذن اكر سرخى كم شذ و الا ببايذ بزانيدن و كافنيدن تا ريم بيرون آيذ انكاه بمرهم كوشت برارنده علاج بايذ كردن ، و بايذ تا از شراب و كوشت و شيرينيها حذر كند و باقراص كافورى و سكنكبين علاج كند . و امّا ان ريشها كى از خون صفرائى بوند جن نمله و « 2 » جاورسيّه و نار فارسى كورا جالينوس حمره كويذ اعنى زكال « 2 » آتش و اين ريش كه « 3 » ورا بلخى كويند « 4 » . اما ريش بلخى بذريش « 5 » بوذ و كويند كى « 3 » از بشه كزيذن ايذ ، و مرا بوذست « 6 » ، و هيج مرهم يا روغن نشايذ او را ، جى از نخست بسيج « 7 » با سركا تر بايذ كردن و برنهاذن تا ورا خشك كند ، اكر بدين به نشوذ « 8 » صبر و مر و زعفران و « 9 » كندر و مر « 9 » و عنزروت و خون سياوشان « 10 » بربايذ براكندن و ديكر روز باب سرد شستن باك ، و باز ديكربار بر براكند « 11 » ديكر روز « 12 » يك دوبار اكر مرده كرده ( f . 490 ) بوذ اشق را بسركا بكدازذ و « 13 » به آتش و برنهذ آنجا تا آن خشك‌ريش بروذ ، و اكر به شد و الا همان دارو كى از صبر و مر و كندرو « 14 » و « 14 » زعفران كنند ديكرباره به كار دارذ و بشويذ به آب سرد اكر به نشوذ بداروهاء سعفه علاج كند . و آن ريشى « 15 » كى از اوّل آبلها بديد آيذ « 16 » كوئى به آتش سوختستى « 17 »

--> ( 1 ) - ف : افزوده . و ( 2 - 2 ) - ف : جاورسى و نار فارسى كه ورا جالينوس جمره كويذ اعنى سكار ( 3 ) - ف : « كه » ندارد ( 4 ) - ب ه : همه را بشرح بكوييم ( 5 ) - ف : بذريشى ( 6 ) - ف : بوذه است ( 7 ) - ف : ظ . سبيخ ب ه : بسيج كل غنجه بود ( 8 ) - ف : به نشد ( 9 - 9 ) - ف : كندرو ( 10 ) - ب ه : سوده ( 11 ) - ف : برپراكندن ( 12 ) - ب ه : و سه ديكر روز ( 13 ) - ف : « و » ندارد ( 14 - 14 ) - ف : او ( 16 - 15 ) - ف : آن ريش كه از اول ابلها ايذ ( 16 ) - ب ه : افزوده . كى ( 17 ) - ف : بسوختى