ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
610
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
مر « 1 » از هر يكى دو درم سنك مقل روشن جهار درم سنك مرداسنك زرد جهار درم سنك و دو دانك ، اين صمغها را بسركا فرغار كند و موم و ريتيانا و بيرزد را بروغن زيت بكدازذ ، وزن روغن بتابستان يك رطل باشد و بزمستان يك و نيم رطل « 2 » ، و رطل نيمن بوذ تا بدانى ، و آن « 3 » ديكر داروها « 3 » بكوبذ و ببيزذ و انكاه همه را جمع كند بدستهء هاون ، و بعضى مردمان مرداسنك اينجا بفزايند « 4 » و ان صواب نبوذ و همىكنند ، و بعضى مردمان سركا « 5 » نكنند و ان « 5 » به بوذ و لكن دشوار بوذ ، اكر تابستان « 6 » بود ( f . 487 ) بسركا فرغار كند و اكر زمستان بوذ « 7 » بسيكى « 7 » ، و هر جند سركا « 8 » كمتر بهتر بوذ « 9 » . [ صفت ] « 10 » مرهمى جالينوس بستوذش « 11 » كوشت برآرذ و خاصه بشايذ مر زخم كارد را « 12 » و شمشير را : مرداسنك جهل و بنج درم سنك روغن زيت يك رطل خون [ شاوشاو ] « 13 » و بيخ سوس و اشق و عنزروت و زريوند دراز از هر يكى شش درم سنك ، اشق را بسركا فرغار كند و « 14 » مرداسنك را بسايذ و بباتيله اندر كند با روغن و بكدازذ « 15 » باز از آتش بردارذ و سرد كند و ان داروها كوفته را با وى يار كند و باز به آتش باز برذ و ببزد تا سطبر شوذ « 16 » نيك ايذ . [ صفت مرهم ] « 17 » باسليقون بزرك كى بشايذ مر آماس سخت را « 18 » ببزاند
--> ( 1 ) - ب ه : موم ( 2 ) - ف : يك رطل و نيم ( 3 - 3 ) - ف : داروها ديكر را ( 4 ) - ف : بيفزايند ( 5 - 5 ) - ف : بكنند ( 6 ) - ف : بتابستان ( 7 - 7 ) - ف : سيكى كهن ( 8 ) - ب ه : سركو ( 9 ) - ف : « بوذ » ندارد ( 10 ) - از « م » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود . ( 11 - 10 ) - ف : مرهمى كه جالينوس بستودست و ( 12 ) - ف : « را » ندارد ( 13 ) - از « ف » افزوده شد . در اصل : ظ . شاوشار . م : سياوشان ( 14 ) - ف : افزوده . مر ( 15 ) - ب ه : تا با روغن يكى كردد ( 16 ) - ف : سطبر كردذ ( 17 ) - از « م » افزوده شد . ف : مرهمى . در اصل در اصل خوانده نمىشود . ( 18 ) - ف : افزوده . و