ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
606
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
بسرطان . فى السرطان « 1 » اين سرطان جن بابتدا بوذ علاج توان كردن تا نيفزايذ ، و اكر باندامى بوذ كه آن اندام را بتوان بريدن ببرّذ تا برهذ ، و اما « 2 » اكر تنهى سرطان ببرّى يا داغ كنى هركز به نشوذ و بيم ان بوذ كه هلاك شوذ . باز اكر از بس آماسهاء كرم آمده « 3 » ( f . 484 ) اميد بوذ كبه شوذ يا نيفزايذ ، اكر بابتدا بوذ نشان وى آن بوذ كه از نخست يكى آماس بديد آيذ جند باقلى باز جند كوز « 4 » كردذ باز بزركتر همىكردذ و صلبتر و اندكى كرمى دارذ ، جن روزكار برايذ ركها بوى بر « 5 » بديد ايذ كبوذ و بدان ركها غذا سودائى يابذ ، و علاج وى از اول رك زدن بوذ و اسهالكردن مر خلط سودائى را و « 6 » طعامهاء زوذكوار خوردن تا از ان غذا ستوذه يابذ « 7 » جن نان حوارى و كوشت مرغ خانكى و كوشت بره و شير تازه و روغن بادام و شكّر ، و بينى را بروغن بنفش تعهّد كردن « 8 » جنانك بباب ماليخوليا و بباب جذام ياذ كردم ، و باز برين آماس نهاذن جيزهاء خنك « 9 » سردكننده كى نيفزايذش يا لعاب اسبغول و سبيده ارزيز يا سبيده سرب يا آبار سوخته بسيار برنهاذن با سركا و كل ارمنى و جهد « 10 » كنى تا « 10 » بطلى خنك او را فرو كشته دارى تا نيفزايذ و ريش نكند « 11 » ، باز اكر ريش كند « 12 » بمرهم خطمى
--> ( 1 ) - ف : باب فى السرطان ( 2 ) - ف : « اما » ندارد ( 3 ) - ف : آمده بوذ ( 4 ) - ف : كوزى ( 5 ) - ف : « بر » ندارد ( 7 - 6 ) - ف : غذاها زوذكوار خوردن با ان و غذاها ستوذه بايد ( 7 ) - م : ستوذه آيذ ( 8 ) - ف : تعاهدكردن ( 9 ) - ف : « خنك » ندارد ( 10 - 10 ) - ف : كند ( 11 ) - ب ه : نكردد ( 12 ) - ب ه : كردد