ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
538
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
جى اكر ريش شوذ هلاك شوذ « 1 » ، و اكر ريش بوذ نشان وى آن بوذ كى دايم از تن « 2 » بيشين « 2 » جيزى روذ كنده و سياه و بوذ كه سبيد بوذ يا سرخ « 3 » با سبز و لكن نبوذ كى كنده نبوذ و دايم بشت و زهار و خشندكاه « 4 » درد كند ، و آنكاه اين زن را بآبزن اندر نشانند كبدان آب كشك جو و خطمى و حسك و بنفشه « 5 » و بيخ سوس و برك اسبغول جوشيده بود « 6 » [ با شير زنان و ] « 7 » شافه كافورى و اندكى زعفران بكشايذ بشير زن و [ حقنه كند و شافهء آبار كه بوى مرواريذ امذه است با سپيذهء خايه نيز نيك ايذ كه ] « 8 » حقنه كنى بوى ، و نيز اكر كوكنار « 9 » درست را با دانه وى بكوبى و با آب كشنيز تر مرهم كنى يا انكور كرك « 10 » يا « 10 » آب عصا الراعى و بيه بط و بيه ماكيان و روغن كل و موم بزهار برنهى درد بنشانذ ، و اكر حقنه كنى بروغن كل و شير زنان و آب انكور كرك صواب آيذ نيز ، و اكر كل مختوم و كل ارمنى و سبيذه ارزيز « 11 » و حضض و زعفران به آب لسان الحمل حقنه كنى « 12 » نيك آيذ نيز . اينك بدينكونه « 13 » ( f . 432 ) علاج سرطان رحم و بايذ تا هر جند روزى او را خيارجنبر بدهى جند هفت درم سنك با روغن باذام و انجير بخته و [ سكبستان ] « 14 » تا شكم باك « 15 » شوذ ، و باز شافه كافورى كبوى ابيون افتاذه بوذ و اندكى زعفران با وى يار كنى و بشير زنان حقنه كنى . و اما باسور كى اندر رحم بوذ علاجش ياذ كردهام باز اكر ريش كهن
--> ( 1 ) - ب ه : كند ( 2 - 2 ) - ف : بيشتر ( 3 ) - ف : افزوده . و ( 4 ) - ف : خشندهكاه ( 5 ) - ف : افزوده . خشك ( 6 ) - ف : جوشيده بوند ( 7 ) - از « ف » و « م » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود . ( 8 ) - از « ف » افزوده شد . ب ه : و شاف ابار كى بوى مرواريد امده است با سبيده خايه نيك باشد بوى حقنه كند ( 9 ) - ف : كلنار ( 10 - 10 ) - ف : و ( 11 ) - در « ب ه » كلمهاى ناخوانا افزوده است ( 12 ) - ف : حقنه كند ( 13 ) - ف : افزوده . بوذ ( 14 ) - از « ف » افزوده شد . م : سبستان . در اصل : ظ . ستبستان ( 15 ) - ف : « باك » ندارد