ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
533
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
اكر شافها كند ازين داروها هم بدينكونه صواب آيذ « 1 » و نيك « 1 » منفعت كند . [ صفت ] « 2 » شافهء شايسته اين كار را : مازو خام و زاك سبيد و دخان « 3 » علك از هر سه برابر باب برك مورد تر جمع كند و شافها كند جند بلوط و به كار دارذ . [ صفت ] « 2 » شافهاى از تاليف بسر سرابيون : بكيرذ ابيون و خاكستر ركوى توزى و زاك سبيد از همه برابر تر كنذ بسركا و شافه كنذ . [ ديكرى ] « 2 » : قرطاس محرق « 4 » و جلنار و قاقيا و حضض و عصاره لحية التيس و برك كل سرخ و مازوى خام و توزى سوخته ، اينهمه را بكوبذ و جمع كند بسركا و شافه كند جند بلوط . [ ديكرى ] « 2 » : اقاقيا و كافور و ابيون از هر سه برابر بكوبذ و به آب برك مورد تر كند و شافه كند و ازين به نبوذ . اكنون بسنده كنم « 5 » ازين باب و باورام الرحم و قروح وى [ باز كردم ] « 6 » . باب قروح الرحم « 7 » اكر غشى افتد زنان را از بسيارى خون رفتن از حيض ، علاج وى همان « 8 » بوذ كبباب جوع البقرى ياذ كردم ، و اكر سبب حيض جراحت بوذ برحم « 9 » ، علاج وى بحقنها خون بازدارنده بوذ « 10 » و باقراص كهربا و بضمادهاء قابض اكر ريش تازه بوذ « 10 » . باز اكر كهن بوذ و آنج ( f . 428 ) از وى « 11 » رود كنده بوذ و علاج ان بداروهاى « 11 » تيز بوذ جن اقراص زرانيخ و قرص فلدفيون ، و ياذ كردهام اين
--> ( 1 - 1 ) - ف : كه ( 2 ) - از « م » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود ( 3 ) - ب ه : دقاق ، خ ( 4 ) - ف : قرطاس سوخته ( 5 ) - ف : پسنده كنيم ( 6 ) - از « م » افزوده شد . ف : قروح او باز كرديم . در اصل : ياذ كنم ( 7 ) - ف : باب فى قروح الرحم ( 8 ) - ف : افزوده . علاج ب ه : ظ . و الغشى الحادث عن نزف الدم الحيض ، صح ( 9 ) - ب ه : يا زخم ( 10 - 10 ) - ف : ندارد ( 11 - 11 ) - ف : ايذ كنده بوذ علاج وى بذان داروها