ابيون شش درم سنك ، اين‌همه را بكوبذ و بسيكى قرص كند و شش ماه بنهان كند « 1 » شربتى « 2 » نيم درم سنك به شراب موردانه ، و قرص كوكب سخت شايسته بوذ نيز شربتى از وى دو دانك سنك تا نيم درم سنك ، و من ترا آن داروها نسخت كنم كه « 3 » معروف نبوذ « 3 » و باز آن معجونها كى معروف بوذ نسخت وى بقرابادين حنين بجوئى « 4 » اندرين باب ، اينك علاج خون حيض بازداشتن برين‌كونه بوذ . اكنون ترا آكاه كنم از « 5 » ان داروهاء مفرد كى بدين « 6 » بيمارى « 6 » به كار آيذ ، و آن تترى بوذ و غوره خشك و ناردان و كرينج ( f . 425 ) و كاورس و ارزن و خرما قسب « 7 » و ميويز كى بترشى زند و جلنار و زيره و كندرو و موردانه و قاقيا و عصاره لحية التّيس و اقماع رمان و زاك سبيد و برك مورد خشك و كل ارمنى و كل مختوم و طلق و رخام و مازو و سك و رامك و آب لسان الحمل . جالينوس كفت بادويه مفرده « 8 » كى زنى را جهار شباروز از رحم خون همىرفت « 9 » بهيج‌چيز باز نه‌ايستاذ « 9 » مكر باب برك لسان الحمل كه حقنه كردم اندر رحم ، اندر ساعت آن خون بايستاذ . بايذ تا اين آب از هفت وقيه « 10 » كم نبوذ ، يحيى بن ماسويه وقيه « 10 » را يازده درم سنك مىكويد و بسر سرابيون دوازده درم سنك و جالينوس « 11 » ايذر « 11 » يك قوطولى مىكويد و قوطولى را هفت وقيه كفته‌اند ، و اكر با اين اب لسان الحمل اقاقيا اميخته بوذ يا عصارهء لحية التّيس يا مازو سبز بىسولاخ يا جلنار نيك شايسته بوذ ازين سه يكى يا هر سه قدر سه درم سنك ، و نيز هم بدين شمار بوذ سر و كوزن سوخته

--> ( 1 ) - ب ه : بنهد ( 2 ) - ب ه : يك شربت ( 3 - 3 ) - ف : معروفست ( 4 ) - ف : بجوى ( 5 ) - ف : « از » ندارد ( 6 - 6 ) - ف : باب ( 7 ) - ف : خرما قصب ( 8 ) - ف : مفرد ( 9 - 9 ) - ف : و بهيج‌چيز نه‌ايستاذ ( 10 ) - ف : اوقيه ( 11 - 11 ) - ف : اندر