اسبغول و سبيدى خايه تا مزاج رحم معتدل كردذ . و بوذ كه مزاج رحم خشك بوذ تا « 1 » رحم منى را خشك كند « 1 » اعنى منى مرد را ، و نشان « 2 » اين آن بوذ كياذ كردم و نشان اين اآن بوذ كتن لاغر بوذ و حيض اندكى بوذ و فرج دايم خشك بوذ ، و علاج وى آن بوذ « 3 » كجيزهاء معتدل غذا دارذ و كشكاب و شكر بسيار خورذ ، و بزهدان روغن بنفش و لعاب اسبغول و سبيدهء خايه « 4 » فرو ريزذ ، و مرهم كند از بيه بط و بيه مرغابى و مغز استخوان كاو نشاسته « 5 » و روغن بنفش مرهم كند و دايم بنهد « 5 » ، و از كوشت ماكيان فربه شوربا به كار دارذ با كشك و كدو و سباناخ . و بوذ كى اين سبب از سردى مزاج زهدان بوذ ، و نشان وى « 6 » آن بوذ كحيض اين زن تنك بوذ « 7 » و رنك خون حيض سبيدكونه [ بوذ ] « 8 » و بر زهار « 9 » موى نبوذ و حيض اندكى آيذ و « 10 » روزكار « 10 » با كى بسيار بوذ و روزكار حيض اندكى « 11 » ، و علاج وى به كار داشتن كوارش زرعونى بوذ و طريفل بزرك و زنجبيل برورده ، و غذا قليهاء خشك دارذ و كوذابهاى بكبوتربجهء فربه و بط « 12 » فربيه ، و شافهاء كرم بزهدان بنهد . صفت « 13 » شافه‌اى كزهدان را كرم كنذ : زعفران و حماما و سنبل و اكليل الملك از هر يكى سه درم سنك و نيم ساذه‌ى هندى ( f . 413 ) و قردمانا از هر يكى ده درم سنك بيه بط و بيه ماكيان و بيه بز و موم مصفّا و زردى خايه از هر يكى بيست « 14 » درم سنك روغن ناردين اكر بيابذ و الا آن روغن [ كه بباب معده ببدل ] « 15 » اين روغن ياذ كرده‌ام « 16 »

--> ( 1 - 1 ) - ف : منى را خشك كردانذ ( 3 - 2 ) - ف : وى ان بوذ ( 4 ) - ف : « خايه » ندارد ( 5 - 5 ) - ف : روغن بنفش و بنهذ دايم ( 6 ) - ف : نشان اين ( 7 ) - ف : « بوذ » ندارد ( 8 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد ( 9 ) - ف : بزهار ( 10 - 10 ) - ف : مدت ( 11 ) - ف : افزوده آيذ ( 13 - 12 ) - ف : و شافها كرم كه بزهدان بنهذ ( 14 ) - ب ه : چهار درم ، خ ( 15 ) - از « ف » افزوده شد . م : كه بباب معده بدل . در اصل : كببدل ( 16 ) - ب ه : بباب معده